Klachten heb ik niet, over Harrie Lemmens' vertalingen van Het boek der rusteloosheid. En toch was het me wel zo lief geweest als een ander het had gedaan. Pessoa's gedichten zijn namelijk meesterlijk vertaald door August Willemsen. En in deze ... lees verder »
Er zijn een paar verschillen tussen The Kingdom by the Sea en The Great Railway Bazaar die dit een beter boek maken, hoewel het aanmerkelijk minder exotisch is. Zo leek Theroux in dat andere boek enorm zijn best te doen ... lees verder »
Mede door alle aandacht in de VS voor de nieuwste van Galeano ben ik nog eens goed in mijn kasten gaan kijken. Ik had toch ook nog een boek van hem, met een vergelijkbare titel?
Dat zou dan deze moeten zijn. ... lees verder »
Een lezer als ik, is Guus Luijters grote dankbaarheid verschuldigd. Maar wel om een wat merkwaardige reden. Luijters inspireerde Jeroen Brouwers namelijk tot een van diens meest bevlogen scheldpartijen ooit. Dit pamflet, met de titel 'De nieuwe revisor', is na ... lees verder »
Dit is het eerste reisboek dat Bryson ooit schreef, en hij maakt er een opvallende beginnersfout in. Bryson pakte de auto om al die kleine plaatsjes in de VS langs te reizen. Toegegeven, zonder auto had hij daar nooit kunnen ... lees verder »
Sommige boeken komen op het perfecte moment in iemands leven, en zijn eigenlijk alleen daardoor memorabel. Andere boeken zijn wel perfect en memorabel, alleen niet op het moment van lezen. Hun moment is al geweest, ze zijn te laat, en ... lees verder »
Toen ik eerder dit jaar op mijn andere weblog over dat boek van Ies Vuijsje schreef, verwees ik terloops al naar dit werk. Maar dat was niet helemaal eerlijk. Ik kende het alleen van reputatie; had het zelf nooit gelezen. ... lees verder »
Milo Manara is vooral bekend om zijn licht-pornografische boeken, waarin het verhaal slechts dient om de vrouwelijke personages erin bloot te krijgen. Toch heeft hij ook het respect van serieuze stripliefhebbers. Dat komt door de reeks Guiseppe Bergman-verhalen, waarvan dit ... lees verder »
Kureishi had nogal wat meer met dit boek kunnen zeggen dan hem lukte, nu ik erover nadenk.
Zo doet hij een poging om uit te leggen wat er gebeurt als mensen een aloude wens kan uitvoeren. De wens om van ... lees verder »
Manara speelt wat met Pirandello's toneelstuk Zes personages op zoek naar een auteur in dit boek. Dat opent op zich perpectieven. Maar waar Pirandello probeerde uit te vinden waar de grenzen liggen van wat iemand met toneel kan zeggen, laat ... lees verder »
Kreeg Manara in zijn vorige boek een uitgelezen kans om uit te zoeken wat iemand precies met een stripverhaal kan zeggen, grijpt hij die mogelijkheid in dit boek pas aan.
Ik heb de schurft aan postmodernistische vertellingen of het ingrijpen van ... lees verder »
Voor een reisboek is dit een wat merkwaardig exemplaar. Bryson wisselt het verslag van de tochtjes die hij kriskras ondernam, namelijk af met herinneringen aan eerdere periodes van zijn leven in Groot-Brittannië.
Maar die memoires maken dit wel een boek ... lees verder »
Van de week zag ik Stephen Fry op de BBC vertellen waarom hij was opgehouden met de kolder van het programma Fry & Laurie. Scherts en parodie is meer iets voor jongere mensen, legde hij uit. De wereld begint er ... lees verder »
Net zoals koks nooit uitgenodigd worden voor een etentje, krijg ik maar zelden boeken cadeau. Hoe zou dat toch komen?
En de boeken die ik krijg, staan meestal jaren ongelezen in de kast. Zoals deze. Het is een cadeautje uit ... lees verder »
De verering in Frankrijk voor 'bande dessinée' gaat me wat ver. Daar worden sommige stripverhalen gezien als kunst.
Wel kan ik de ambachtelijke kwaliteit bewonderen van het tekenwerk; de grafische vondsten ook. Problemen heb ik bijna altijd met het scenario, ... lees verder »
Hoe zat het ook alweer met Koerden-leider Öcalan? Opgepakt in Kenia door de Turkse geheime dienst werd hij, om in Istanbul een showproces te krijgen. Maar is die rechtszaak er ooit geweest?
De inmiddels onmisbare Wikipedia leert me dat hij ... lees verder »
Het is aan de lichte kant wat ik allemaal lees deze zomer. Niet dat mij dit iets interesseert, maar ik meld het zelf maar even. Om klachten voor te zijn.
Toch zijn thrillers, zoals deze, eigenlijk helemaal niet licht. Ze gaan ... lees verder »
Ietsje meer nog dan de inhoud van deze bloemlezing, intrigeerde me dat die is uitgegeven bij de Bezige Bij. Komrij's Dikke, maar ook zijn Dunne, en die Afrikaanse poëziebloemlezing zijn bij Bert Bakker uitgebracht.
Komrij geeft zijn zelfgeschreven boeken op dit ... lees verder »
Raar, hoe het soms gaat met het volgen van schrijvers. Van Springer las ik alles tot hij het boekenweekgeschenk schreef, in 1990. Daarna kan ik me niet heugen nog een boek van hem aangeraakt te hebben. Tot nu.
Niet dat het ... lees verder »
Schreef ik eerder deze week wat een hekel te hebben aan boeken over seriemoordenaars, is dit er toch weer éen. En dan ook nog éen die wel te verteren was.
Misschien moet ik mijn afkeer wat preciezer formuleren. Het lijkt me ... lees verder »
Ik herlas dit boek om twee redenen. De meest directe aanleiding was om na te gaan of de associaties wel klopten die opkwamen bij het lezen van Kjærstad's thriller Rand. En mijn herinnering bedroog me hier niet.
Ook wilde ik weten ... lees verder »
Van die hele reeks toegankelijke filosofieboekjes had ik deze nog opgespaard. Voor de vakantie. Om het lekker. Omdat ik tijdens mijn scholing toevallig veel over het onderwerp wetenschap en kennis heb moeten nadenken, en denk er iets vanaf te weten. ... lees verder »
eerder in deze reeks
Dit is de derde keer al deze zomer dat ik hetzelfde boek bespreek, maar opnieuw las ik een andere bewerking. En deze is me waarschijnlijk het liefst. Al zie ik tegelijkertijd de beperkingen van deze Engelse versie ... lees verder »
Als ik Alice Munro blijf lezen in een voor mij aangenaam tempo, duurt het nog maar een kleine twee jaar voor me al haar verhalen onder ogen zijn gekomen. Dat lijkt misschien een redelijk lange tijd, maar is natuurlijk oneindig ... lees verder »