dit is het dossier:

Donald Hall

© Boeklog 2005-2017. Alle rechten voorbehouden

 

Life Work ~ Donald Hall

Donald Hall was de een-na-laatste ‘poet laureate’ van de Amerikaanse Library of Congress. Deze ereposities krijgen dichters voor hoogstens een jaar, en zijn termijn liep af in augustus 2007. Dit wist ik allemaal niet tijdens het lezen van dit boekje. Ik ontdekte het pas toen ik toch eens naging of de man nog in leven was.

Life Work is een meditatief dagboekje, waarin een man terug kijkt op zijn leven tot dan toe. Werken is in dat leven altijd van grote betekenis geweest. Niet voor niets nam Hall als eerste motto van dit boekje een bekend citaat van Miguel de Unamuno op:

Werk is het enige effectieve balsem tegen geboren zijn.

Niets mooier voor Hall dan ’s ochtends vroeg, iets na vieren, wakker te worden in het besef weer een dag te mogen werken. En ook al bestaat zijn werk dan uit het schrijven van gedichten en andere tekst, zijn leven is in die zin niet anders dan dat van zijn voorvaderen. Al hadden bijvoorbeeld zijn grootouders een heel wat kariger bestaan op hun keuterboerderij.

Wie wat presteren wil, leeft bij de klok, en werkt schema’s af, zo schrijft hij. Schijnbaar gelukkig.

Op de helft van dit boek verandert het dan ineens van thema. Van meditaties over werk en leven, gaat het ineens vooral over leven. Bij Hall is dan net een kwaadaardige vorm van leverkanker ontdekt. Maar hij heeft nog zo veel werk te doen, vindt hij.

De laatste tientallen pagina’s van dit boek lezen daarom als een gewogen afscheid. Want, hij moet een zware operatie ondergaan, met een overlevingskans van misschien dertig procent. Hij excuseert zich dan zelfs door toch nog even in te gaan op zijn geloof, omdat hij weet hoeveel van zijn vrienden dat maar belachelijk vinden; maar hem biedt het troost.

Enfin. Dan lees ik zo’n boekje, dat me via via aanbevolen was. Van een schrijver die ik niet kende; waarvan de kans ook klein is dat er zo maar weer iets van hem op mijn pad zal komen. En dan zit er iets in al het schijnbaar oppervlakkige keuvelen van Donald Hall dat me behoorlijk diep raakt.

Donald Hall, Life Work
124 pagina’s
Beacon press, 1993

Principal Products of Portugal ~ Donald Hall

Er komt geen woord over Portugal voor in deze bundel, maar voor al die pagina’s proza plopte een titel met prettig veel p’s wel plezierig. Zo dacht de dichter Hall. Gelukkig is er verder aan de stukken niets gemaakts te merken.

Interessant is dit boek om een aantal redenen. Allereerst nog wel dat dit boek verscheen vlak nadat de schrijver ten dode was opgeschreven. Ik verwees daar eerder naar in mijn boeklogje over het autobiografische Life Work. Was dat boek een persoonlijke plaatsbepaling in de tijd, dan maakten de omstandigheden deze bundel tot een afgewogen keuze uit alle teksten die Hall ooit schreef voor het geld. Noem ook dat maar een eindafrekening.

Opmerkelijk is bovendien dat hij in een slotessay inzicht geeft in de moeite die het hem kostte om proza te schrijven. Donald Hall wist al jong dichter te zijn, Maar tegelijk met dat besef begreep hij ook nooit van de poëzie alleen te kunnen leven. Toch duurde het werkelijk decennia voor hij meende ook een eigen stem te hebben gevonden in de prozastukken die hij om den brode schreef.

Dat hij inzicht geeft in hoe het is, om bijvoorbeeld voor The New Yorker te schrijven, en eindeloos correcties te moeten aanbrengen, vind ik bijzonder. Al publiceert Hall het verhaal over de beeldhouwer Henry Moore in dit boek met zijn eigen eerste zin. Niet met die informatievere hem opgedrongen.

Opvallend is verder ook Hall’s onderwerpkeuze. Al spreekt het op zich bijna vanzelf dat een dichter over andermans poëzie schrijft, Donald Hall wijdt in deze bundel ook rustig een hele reeks verhalen aan sport; in dit geval over een paar helden uit het honkbal en het basketbal.

Maar naast de slotbeschouwing sprak me het meest aan wat hij schreef over stillezen, en hardop lezen. Hall is een dichter die het betreurt dat kinderen op school geen poëzie meer uit hun hoofd hoeven te leren; zoals trouwens meer van zijn collega’s.

Het is ook een smalle basis om te gaan schrijven met alleen het vocabulaire dat je uit jezelf bent gaan spreken.

Donald Hall, Principal Products of Portugal
Prose Pieces

271 pagina’s
Beacon Press, 1995