dit is het dossier:

Willy van der Heide

© Boeklog 2005-2017. Alle rechten voorbehouden

 

Bob Evers’ laatste ereronde ~ John Beringen

Ik ben een boekenliefhebber, maar eentje met een brede smaak en interesse. Ookwel genaamd allemansvriend. Hoewel er constanten zijn onder mijn favorieten, kan mijn persoonlijke top tien er volgende week helemaal anders uitzien.

Er zijn ook boekenliefhebbers die zich beter weten te beperken. De internetten staan tegenwoordig vol met verhalen die fans hebben geschreven met andermans helden in de hoofdrol. En ook zijn er hele genootschappen gewijd aan een schrijver.

De jongensboekenreeks Bob Evers heeft in Nederland zulke enthousiaste fans. Zij zullen vast meteen bezwaar maken tegen de term ‘jongensboek’, en die als denigrerend beschouwen.

Het heeft ook wel iets roerends, maar tegelijk iets manisch, dat er mensen zijn die de moeite hebben genomen alle scheldwoorden te registeren die in de Bob Evers’ reeks voorkomen.

Bob Evers’ laatste ereronde is ook al het werk van een fanaat. John Beringen schreef met dit boek zijn vierde deel over de jeugdboekenserie. Zo heeft hij in dit deel gekeken wanneer de merknaam Coca cola veranderd werd in de herdrukken. De schrijver Willy van der Heide, ofwel Willem Waterman, danwel W.H.M. van den Hout, had namelijk een sponsorcontract in natura met de limonadefabrikant. Maar een nieuwe vertegenwoordiger wilde anders, dus dronken de jongens in de boeken voortaan London Tonic.

Ik las dit boek om meer te weten te komen over het oorlogsverleden van Van den Hout, die onder meer hoofdredacteur was van het blad De Gil. In die zin bracht het weinig nieuws, juist omdat al die Bob Evers’ fans daarover ook al uitgebreid informatie online hebben gezet.

Toch ben ik ook na lezing van dit boek niet geneigd mijn exemplaren van de Bob Evers’ boeken van zolder te halen, en in de avonturen te verdwijnen. Vijfentwintig jaar geleden waren ze misschien een favoriet, maar dat haal ik niet meer terug.

John Beringen, Bob Evers’ laatste ereronde
176 paginavs
Be(e)ringen-pocket, 2000


Strijd om het goudschip ~ Willy van der Heide

De wijdlopigheid waarmee de avonturen in dit boekje beschreven zijn, deed me nogal eens pagina’s overslaan. Ik was bij het lezen vergeten dat dit deel het slot is van een feuilleton, dat vanaf 1943 gepubliceerd werd in het blad Jeugd.

Daarom schoot het dus maar niet op.

En ook dat jaartal verklaart veel. Bijvoorbeeld waarom de Europeanen en Amerikanen in dit boek zo opvallend superieur zijn aan de inwoners van de Zuidzee, waar het verhaal zich afspeelt. Dit boek staat vol met zinnetjes als:

Negers zijn ongelooflijk handig in alle primitieve klusjes, zoals vuren stoken, vlechten en door bossen sjouwen [131]

Opmerkelijk genoeg schijnt dit boekje nog steeds gepubliceerd te worden. De Bob Evers-reeks vindt dus nog altijd nieuwe lezers.

Mij deed de hernieuwde kennismaking niets. Dat ik de reeks in 1980 misschien wel mooi vond, zegt meer over wat me toen verder aan boeken ter beschikking stond, dan iets anders.

Zo stoort het me nogal dat bij Van der Heide de personages nooit iets normaal tegen elkaar zeggen, maar dat er zo’n geschreeuw uit de boeken opklinkt.

Enfin.

zie ook: Bob Evers’ laatste ereronde

Willy van der Heide, De strijd om het goudschip
190 pagina’s
Uitgeverij De Eekhoorn © 1980, oorspronkelijk 1951