dit is het dossier:

I.F. Stone

© Boeklog 2005-2017. Alle rechten voorbehouden

 

All Governments Lie! ~ Myra MacPherson

Opvallend aan All Governments Lie! vind ik dat het op zich een werkelijk voorbeeldige biografie is, maar dat Izzy Stone er iets te weinig zelf in aan het woord komt. Myra MacPherson beperkte zich tot het citeren van leuke zinnetjes — zoals de titel — of hoogstens alinea’s. Terwijl de kracht van Stone als journalist ook zat in hoe hij zijn stukken opbouwde. Nog afgezien van de inhoud, natuurlijk.

Nu is het geen straf om I.F. Stone [1907 — 1989] te herlezen om weer een gevoel te krijgen voor diens kwaliteiten. Van een biografie hoop ik alleen dat die me ook aspecten van iemands kunnen wijst, die me tot nu toe altijd ontgaan waren.

Maar in plaats van alleen de journalist, kreeg ik de man. En zijn familie. En gelukkig ook de tijd waarin hij leefde. Want, waar geen biografie de tijd mag missen waarin iemand functioneerde, geldt die eis helemaal voor de biografie van een journalist. Helemaal als die journalist voortdurend tegen het misbruik schreef dat de machtigen maakten van hun posities. Of als het een journalist betreft die telkens nieuws bracht dat andere media negeerden.

Opvallend aan Stone is dat er zelfs nu nog, twintig jaar na diens dood, smeurcampagnes tegen hem gevoerd worden. Het Wikipedia-artikel over hem gaat bijvoorbeeld erg diep in op de merkwaardige beschuldiging dat Stone gespioneerd zou hebben voor de Sovjet-Unie. [* Update 5 v 2009: meer over dit thema hier & hier].

De FBI volgde Stone’s gangen al nauwgezet sinds de jaren dertig, en kon nooit iets tegen hem vinden. Behalve dan dat de journalist te goed doorhad welke machtspelletjes J. Edgar Hoover speelde, zonder daarover te willen zwijgen. Dat irriteerde, en bleef de autoriteiten irriteren, zonder dat die daar iets anders tegenover konden stellen dan leugens, angstzaaierij, en het rondzingen van twijfels over Stone’s integriteit.

MacPherson gebruikte jammer genoeg opvallend vaak actuele verwijzingen naar lastercampagnes — zoals die tijdens de er verkiezingscampagnes in 2003 waren — om haar verhaal in dit opzicht te verduidelijken.

Verder past alleen maar bewondering voor dit boek.

Er gebeurde nogal wat tijdens Stone’s leven als actieve journalist. De beurskrach vond plaats, de crisis volgde, het Nazisme en fascisme kwamen op, Amerikaanse bedrijven collaboreerden met die regimes, ook toen er al een boycot was, de Tweede Wereldoorlog brak uit, Israël werd een zelfstandige staat. De Koude oorlog loeide op, de communistenhaat verspreidde zich ongehinderd in de VS, en terwijl er oorlog gevoerd werd in Korea en Vietnam, kwam er op papier eindelijk een einde aan de apartheid in Amerika.

Tegelijk boden de nieuwsmedia telkens geen of amper neutrale berichtgeving bij al deze ontwikkelingen. Op het tegenwicht van éen dappere man na dus. Die, nadat alle progressieve media failliet waren gegaan, in arren moede maar zijn eigen weekblad begon in 1953. I.F Stone’s Weekly. Elke week vier pagina’s, zonder advertenties.

MacPherson beschrijft al deze ontwikkelingen op een indrukwekkende manier. Gedoseerd, maar toch niet neerbuigend.

Bovendien geeft ze een heel genuanceerd beeld van Stone, door ook te tonen hoe hij faalde als vader. Of te laten zien dat geen assistent het ooit lang bij hem uithield, vanwege het vele dat Izzy vanzelfsprekend achtte. Assistenten hoorden de krant hebben gelezen voor ze aan hun werk begonnen, en hen moest daarij die ene bijzin zijn opgevallen in dat artikel op pagina 37.

Tegelijk wordt het raadsel hiermee alleen maar vergroot. Dat Stone slim was, spreekt voor zich. Dat hij hard werkte, eveneens. En toch blijft er de vraag hoe hij het al die decennia volhield om al die overheidsstukken te lezen die niemand anders doornam, en daarbij tussen de regels kon zien wat er werkelijk gezegd werd.

Myra MacPherson, All Governments Lie!
The Life and Times of
Rebel Journalist I.F. Stone
564 pagina’s
Scribner, 2006

Best of I.F. Stone ~ I.F. Stone

Een naslagwerk meer dan een leesboek, is deze verzameling met het beste dat Izzy Stone ooit schreef aan journalistiek werk. Vrijwel alle oude losse bundels geven een betere inleiding in zijn wereld dan dit boek. Helaas.

The Best of I.F. Stone bewijst maar weer eens dat een verzameling van alleen maar hoogtepunten niet per se een boeiend boek aan teksten oplevert. Een probleem is namelijk nu dat er te vaak context mist. En journalistieke teksten kunnen zelden helemaal op zichzelf staan. Helemaal als het om oude journalistieke teksten gaat, waarvan de waarheid inmiddels wel duidelijk is, terwijl de inhoud toen misschien wel hoogst ketters was ten opzichte van de heersende waan.

Om een voorbeeld te geven: dat Stone al bij de vorming van de staat Israël oordeelde dat er ook een oplossing moest komen voor de Palestijnen, zegt op zichzelf niet zo veel. Maar dat hij zo kort ná de Tweede Wereldoorlog dit oordeel gaf, nadat hij met Joodse troepen mee was gereisd op hun illegale tochten, en met inleving verslag had gedaan over alle problemen van de eerste groepen die zich vestigden in wat Israël moest worden, dát maakt zijn oordeel interessant.

Het ware vermogen van iemand tot zien, wordt pas duidelijk in de wetenschap hoeveel hem in de weg stond om zelf te durven oordelen.

I.F. Stone had natuurlijk opvallend vaak gelijk. Achteraf bekeken. Van de politieke geschiedenis van de twintigste eeuw schreef hij erg vaak al een heel deugdelijke eerste versie op. Maar verzamel al die beschouwingen waaruit dit blijkt in een boek, zet er telkens een kort inleidend stukje boven, en de som kan dan toch aanmerkelijk minder zijn dan de delen. De briljantjes zijn van hun zetting ontdaan, en te fel in het licht gezet, waardoor ze maar niet willen flonkeren. Heel gek.

  * zie ook: All Governments Lie!
** zie verder: spioneerde Stone nu in de jaren dertig voor de Russen of niet?

The Best of I.F. Stone
Edited by Karl Weber
Introduced by Peter Osnos

351 pagina’s
Public Affairs, 2006