Inhoud:
Nanne Tepper · Avonturen van Hillebillie Veen
maandag 2 januari 2006
Nanne Tepper · Vaders van de gedachte
maandag 10 december 2007
Nanne Tepper · Avonturen van Hillebillie Veen
maandag 2 januari 2006
Nanne Tepper · Vaders van de gedachte
maandag 10 december 2007
maandag 2 januari 2006
Dit boek verscheen oorspronkelijk in 1997 in kleine oplage; alleen bedoeld voor in Groningen. En ik heb het toen in handen gehad. In mijn herinnering had het toen een grijze omslag en was het fraai vormgegeven. Maar het boek zat in dichtgeseald plastic, net als alle overgebleven exemplaren op de plank. En dat ik het niet even kon inkijken, weerhield me van de aanschaf.
Dat ik dit allemaal zo goed onthouden heb, illustreert wat. Ik verwachtte toen nog iets van deze schrijver.
Ik was onder de indruk van Tepper’s debuutroman De eeuwige jachtvelden. Niet omdat die volmaakt zou zijn, maar omdat daaruit een belofte sprak. Maar zijn tweede roman uit 1998 - De vaders van de gedachte - zei me al veel minder. De laatste jaren las ik zijn columns over de muziekindustrie bij 3voor12 nog weleens, maar al niet meer van harte.
Mijn verwachtingen waren daarom niet hoog toen het me uiteindelijk toch lukte De avonturen van Hillebillie Veen in handen te krijgen. Ook al was die Veen dan een interessante bijfiguur in de eerste roman, die voor mij zijn waarde blijft houden.
Misschien is dat de beste manier om een boek te benaderen — door alvast vooruit te lopen op de teleurstelling. Valt het altijd mee.
Maar dit boek is een bijna volmaakte novelle over een tienertijd in een provinciestadje, dat geheel doods is en desondanks onstuimig groeit. Over een eerste liefde gaat het, en opgroeien in de jaren zeventig. En de onvermijdelijke vlucht uiteindelijk naar een echte stad.
Het is een oerverhaal, en nog eens zo herkenbaar omdat het me zelf ook zo overkwam, bij wijze van spreken. Maar dat vind ik nu net eerder tegen een boek spreken dan voor. Andermans beschrijvingen over wat ik ook heb meegemaakt, zijn altijd net mis.
Nee, een paar maal weet Tepper heel goed die stille wanhoop van een middelbare schooltijd op te roepen door het daar juist niet over te hebben. Onder andere.
in: romans, a-z, aanbevolen 2006, fictie nederlandstalig
[+] zie de gerelateerde titels
maandag 10 december 2007
Nanne Tepper heeft nu al zo lang gezwegen na de uitgave van dit boek, dat ik ertoe neig de teleurstelling van de hoofdpersoon aan die van de schrijver gelijk te stellen. Dit was het dus. Meer moeten we van Tepper niet verwachten. Eén veelbelovend debuut gaf hij ons, een later gepubliceerde novelle die eigenlijk eerder geschreven was, en deze tweede roman.
Ik had De vaders van de gedachte meteen toen het uitkwam al eens gelezen, en vond het toen een interessante mislukking.
Dat oordeel blijft ongewijzigd staan, ook een kleine tien jaar later weer, na herlezing.
Er staat me te veel dialoog in dit boek die enkel dient als vulling. En de hoofdpersoon is een pijnlijk ongrappige cabaretier; een uitgangspunt dat zelfs op metaniveau niet voor mij werkt. Ik kan begrijpen waarom iemand een boek zou schrijven tegen de wat al te makkelijke lol in het Nederlandse cabaret. Kritiek heb zelfs ik genoeg op het niveau van al wat hier doorgaans de volle zalen trekt. Maar daar tegen ageren, dwingt daarmee ook om iets te zeggen over onze cultuur. En zo’n boek is dit niet.
En dan is er ook nog dat makkelijke trucje van die zieke dochter, die met pappa op reis mag. Voor het laatst. Waarbij in het midden gelaten wordt of dit om haar ziekte is, of om zijn walging over zijn beroep.
Begrijp me niet verkeerd. Tepper kan schrijven. Althans, dat kon hij toen. Op zinsniveau is er niets met dit boek mis. Ook staan er zeer geslaagde scènes in, zeker als het broeierig wordt. Maar een boek is dit geen moment. Daarvoor mist er te veel. Daarvoor is bijvoorbeeld het verschil te groot tussen de soms wat aanmatigende toon van de schrijver zelf in zijn beschrijvingen, en die van de dialogen.
in: romans, a-z, fictie nederlandstalig
[+] zie de gerelateerde titels
© 2005-2008 boeklog | aanbevolen | 1093 titels, gelezen sinds 1.i.2005
