dit is het dossier:

Edmund White

© Boeklog 2005-2017. Alle rechten voorbehouden

 

My Lives ~ Edmund White

Autobiografieën worden pas geloofwaardig als de auteur daarin dingen bekent die hem of haar niet sympathieker maken, in ogen van de lezers. Dat is een merkwaardig mechanisme. En daarom vind ik de meeste memoires wel aardig, maar zo zelden bijzonder. Als er al bekentenissen instaan, zijn die niet zelden koket.

De autobiografie My Lives van van de Amerikaanse homme des lettres Edmund White [1940] pakte daarentegen uit zoals ik niet eerder tegenkwam. Meer is me nu over hem bekend dan ik wel weten wilde. Tot en met de maat van zijn lid [te klein], en zijn favoriete sexuele positie [ontvangend].

Nog wonderbaarlijker is dat ik in het boek lezen bleef, ondanks de nadruk op sexuele ontmoetingen — heterosex was overigens net zo afstompend geweest om over te lezen als White’s homosex. De taal overwon simpelweg alles. En in handen van een schrijver die wat kan, worden zelfs de merkwaardigste passages, als die over de ondertoon van incest in het gezin White, opmerkelijk om andere redenen dan puur de inhoud.

Interessantste periode uit White’s leven vond ik dan weer diens tijd in Frankrijk, waar hij als gelijke verkeerde onder velen die ook wij voor grote schrijvers houden. Schrikt Edmund White natuurlijk niet terug voor roddel, over bijvoorbeeld Foucault [een typische, passieve ‘bottom’]. Maar gaat het gelukkig ook nog wel eens over ideeën, of het schrijven.

Daar komt verder bij dat in de twintigste eeuw, zoals White die meemaakte, nogal wat gebeurde, voor homo’s. Was er enerzijds hun emancipatie, en de aarzelende acceptatie van hun geaardheid door de rest van hun publiek, kwam daar anderzijds die vloek overheen van de AIDS.

De ziekte maaide nogal wat mensen weg uit White’s omgeving, wat hem noodgedwongen ook tot chroniqueur van een tijdperk maakte.

Bovendien was prettig dat de autobiografie niet chronologisch is ingedeeld, maar op thema.

Edmund White, My Lives
360 pagina’s
Bloomsbury, 2005

Writers on Writing Volume II ~ Jane Smiley (intr.)

Een vervolg dwingt altijd tot directe vergelijking met het origineel. En dan moet gezegd dat deel éen van de bundel Writers on Writing meer interessante essays bevat dan deel twee.

Deels ligt dit aan de kwaliteit van de opgenomen auteurs. In deel twee staan wat minder grote namen dan de eerste oogst opleverde.

Deels komt dat ook omdat aardig wat auteurs ervoor kozen direct op de actualiteit van dat moment te reageren — ofwel een opinie over 9/11 te poneren — in plaats iets van een meer tijdloze aard te schrijven.

Maar misschien kwamen zulke verschuivingen gewoon omdat de essayreeks op een gegeven moment al geruime tijd bestond, en sommige deelnemers het idee moeten hebben gehad dat alles al eens eerder gezegd was over het vak.

Het succes van een reeks kan ook het einde van zo’n serie bespoedigen.

Citaten die ik desondanks bij het lezen aantekende zijn onder meer:

The unsuccessful novel reminds of a top that has been spinning for a while. One can see the chapters begin to wander in loose, uneven circles. Pacing grows shaky. Events are rushed through, so that they are a mere catalog of plot happenings, or scenes lose momentum as the narration gets snagged on an idea. Characterization becomes wobbly. Motives do not convince. Actions no longer reveal new dimensions of personality. Language falters. And finally the novel topples over into a contrives or commonplace ending and comes to a skittery halt.

Chitra Divakaruni
undefined

(I’m reminded of Randal Jarrell’s wry, nifty definition of a novel as “a prose narrative of some length that has something wrong with it”)

Brad Leithauser
undefined

Chekhov removed the plot. Pinter, elaborating, removed the history, the narration. Beckett, the characterization. We hear it anyway.

David Mamet
zie ook
undefined

All writers know how hard it is to practice tough love on the children of our verbiage. Kick the silly, labored metaphor out of the house. But with a computer, that metaphor is back by dinner time, claiming a rightful place in the family of the final draft.

P.J. O’Rourke
undefined

Poetry is the great schoolhouse of fiction…

Red Warren
undefined

The most common shortcoming in good novels nowadays is excess; many of them should be fifty pages shorter than they are.

Anna Quindlen
undefined
Writers on Writing Volume II
More Collected Essays from The New York Times
Introduction by Jane Smiley

267 pagina’s
Henry Holt and Company, 2003

** in dit boek zijn de essays opgenomen van:
[gelinkte namen verwijzen naar auteurs die al eens boeklogd zijn]

  • Diana Ackerman
  • Margaret Atwood
  • Ann Beattie
  • Geraldine Brooks
  • Alan Cheuse
  • Frank Conroy
  • Chitra Divakaruni
  • Leslie Epstein
  • Stephen Fry
  • Alan Furst
  • Dorothy Gallagher
  • Herbert Gold
  • Allegra Goodman
  • Vivian Gornick
  • Andrew Greeley
  • Kathryn Harrison
  • Michael Holroyd
  • A.M. Homes
  • A.E. Hotchner
  • Susan Isaacs
  • Mary Karr
  • William Kennedy
  • Beth Kephart
  • Brad Leithauser
  • Elmore Leonard
  • Elinor Lipman
  • David Mamet
  • Patrick McGrath
  • Arthur Miller
  • Honor Moore
  • Marcia Muller
  • P.J. O’Rourke
  • Jay Parini
  • Ann Patchett
  • Anna Quindlen
  • Jonathan Rosen
  • James Sallis
  • John Sedgwick
  • David Shields
  • Susan Richards Shreve
  • Richard Stern
  • Amy Tan
  • Shashi Tharoor
  • Frederic Tuten
  • Donald E. Westlake
  • Edmund White