Eerder kwam op boeklog al de Huizinga-lezing van Rudy Kousbroek langs. Ook werd eens verwezen naar de voordracht die Karel van het Reve gaf. Dus lag het in de rede om te kijken of deze lezingen-cyclus meer spraakmakend materiaal had ... lees verder »
Bij een verzameling van losse stukken is altijd de vraag of de delen elkaar versterken tot een geheel. Dat geldt helemaal als de inhoud over een langere tijd tot stand kwam. En 'Dat blijft geheim' uit 2006 besluit wel met ... lees verder »
De dichter en uitgever Theo Sontrop werd enkele jaren terug 75 jaar. Ter gelegenheid daarvan verscheen dit vriendenboek.
Het eerste verhaal hieruit bleek ik al te kennen. Dat is onverkort afgedrukt in Tegen het idealisme, en bestaat uit het verslag ... lees verder »
Hans Koning [1921 – 2007] interesseerde me ooit genoeg om al zijn in het Nederlands gepubliceerde werk te willen verzamelen. Dit was ruim voor de handel op internet ontstond, en het ook mogelijk werd de oorspronkelijk Engelstalige boeken te kopen.
Koning, ... lees verder »
'De goede oorlog' was al jaren geleden mijn kennismaking met Studs Terkel, en zijn sprankelende manier om geschiedenis te schrijven. Hij tekende verhalen op van schijnbaar gewone mensen; en liet daarmee zien dat er historie zit in eenieders leven. Merkwaardig ... lees verder »
Dit zou een leerboek kunnen zijn van hoe het niet moet, denk ik. Een catalogus van gemiste kansen. Het perfecte lesmateriaal voor alle journalisten die literaire ambities hebben, en nog eens een echt boek willen schrijven. Als wijlen Jip Golsteijn ... lees verder »
Stephen Jay Gould zei ooit, in een onbewaakt ogenblik waarschijnlijk, dat de mens biologisch gezien de laatste 40.000 à 50.000 jaar niet meer veranderd is. En hij was lang de enige niet die zo over de menselijke evolutie denkt. Menig ... lees verder »
Mijn plan was oorspronkelijk om eerst alle fictie van Hans Koning te lezen, en dan nog eens te kijken of er iets in zijn overige werk aantrekkelijk leek.
Maar toen las ik achter elkaar twee romans die op verschillende punten ... lees verder »
De auteur Peter Carey bezocht zijn vroegere woonplaats Sydney even voordat daar de Olympische Spelen werden georganiseerd. Hij was er zeventien jaar niet geweest. Dat korte bezoek leverde een verzameling nogal impressionistische indrukken op van een metropool, in een soms ... lees verder »
Veel in het boek Medereizigers kwam me nogal bekend voor. En hoewel duidelijk was dat Kousbroek aardig wat van zijn fotosyntheses gerecycled had, vroeg ik me toch af of er niet meer herkauwd werd.
Dat extatische verhaal over de kat van ... lees verder »
Onlangs nog, noemden de Britten in een enquête het ambacht van schrijver als hoogste van alle mogelijke droomberoepen. Alleen zijn er nu net weinig bezigheden waarin het verschil tussen het geringe tal succesrijke beoefenaren en de miljoenen wannabe's groter is ... lees verder »
Historica Ileen Montijn blikte in dit herdenkingsboek terug op 50 jaar eten in Nederland. Wat kwam er op tafel, hoe ging de bereiding, en waar werd het gekocht?
Omdat het Voorlichtingsbureau voor de Voeding in 1941 werd opgericht, speelt ook de ... lees verder »
Wat had ik eigenlijk van Herman de Coninck gelezen voor zijn overlijden in 1997? Een gedicht of wat misschien? Hij staat in de Dikke Komrij.
Waarschijnlijk moet ik gewoon toegeven dat hij me pas opgevallen is na zijn dood, en ... lees verder »
Primatoloog Frans de Waal hield in 2003 de Tanner-lezingen aan de universiteit Princeton. Daarop mochten enkele andere wetenschappers hun --- meestal nogal filosofisch georiënteerde --- antwoorden formuleren. Waarop De Waal uiteindelijk nog weer met een repliek kwam.
De weerslag van deze ... lees verder »
Een boek als dit roept toch achteraf gezien toch een aantal vragen op.
Had ik het gelezen als het van een ander was geweest dan Jeroen Brouwers? Bij wie het voor mijn plezier niet uitmaakt waarover hij schrijft, al was ... lees verder »
Deze novelle van Nina Berberova [1901 – 1993] week in toon wat af van de eerdere verhalen en romans die ik van haar las. Dat komt door de hoofdpersoon, en omdat zij het is die ons zogenaamd haar verhaal vertelt. ... lees verder »
Hans Magnus Enzensberger bezocht eind jaren tachtig zeven Europese landen, en poogde daarbij telkens de karakteristieken vast te leggen, van bijvoorbeeld volksaard of de aard van bestuur. Dit is daarmee een reisboek, maar dan anders, en in sommige opzichten rijker. ... lees verder »
Al jaren voor ik een abonnement op Het Parool nam, kocht ik de krant altijd op zaterdag. Dit was toen vooral om de pagina's wetenschap, maar ook om wat columns, zoals die van Karel van het Reve. Als het geheugen ... lees verder »
E.J. Hobsbawm had drie boeken nodig om de lange negentiende eeuw te beschrijven. De twintigste eeuw kon het af met éen band. Zij het dat Hobsbawm zich daarbij beperkte tot de periode van 1914 tot en met 1989; ook wel ... lees verder »
Hobsbawm schreef ooit een korte geschiedenis van de twintigste eeuw, met de titel The Age of Extremes. En dit boek wilde ik altijd nog eens lezen. Alleen bleek me, toen ik zo ver kwam, dat het éen titel uit een ... lees verder »
Een nadeel aan boeklog is dat het op 1 januari 2005 begon, en dit betrekkelijk laat was in mijn lezende leven. Aan canon is voor die tijd al veel gepasseerd. En hoewel het ware lezen voor mij uit herlezen bestaat, ... lees verder »
Van de vier boeken van P.J. O'Rourke die ik de afgelopen weken las, was dit de beste. En dat wil wel wat zeggen. Er zijn weinig schrijvers die blijven verrassen als zo veel van hun werk betrekkelijk snel achter elkaar ... lees verder »
Wie ouder wordt, leert zichzelf beter kennen; wat de kans iets groter maakt op geluk. Wezenlijk aan mij is mijn eeuwige nieuwsgierigheid --- die moet gevoed blijven worden. Vandaar die honderden boeken per jaar. Maar nu ik ouder word, valt ... lees verder »
België is een merkwaardig ver en vreemd land. Zelf bij de mensen van wie we de taal goed kunnen begrijpen, valt meestal alleen op wat er anders aan is. En bergen aan boeken en wouden vol bladen verschijnen er zonder ... lees verder »
Er staat nog net niet 'zalig pasen' op de omslag van de laatste AllerHande, maar veel scheelt het niet meer. Grootgrutter Albert Heijn zal zijn katholieke klanten niet willen grieven.
Enfin. Feestdagen gingen altijd al over eten, lijkt me; zelfs ... lees verder »
Toen Goudsblom afscheid nam als hoogleraar Sociologie in Amsterdam, kreeg hij dit liber amicorum cadeau. Daarin blikten vrienden, leerlingen, en collega's terug op hun contact met hem, of lieten zij zich inspireren door een thema uit zijn werk. Tezamen vormen ... lees verder »
Vind ik Bert Keizer de beste Nederlandse schrijver van het moment? Het is een wat belachelijke vraag, maar wel éen die verduidelijken kan wat ik goed schrijven vind. En dat levert misschien nuttige kennis op. Op m'n andere weblog ga ... lees verder »
Lezen levert vooral ander lezen op. Bij mij tenminste. Ik schrijf ook nog weleens wat, geïnspireerd door al het gelezene. Maar boeken veroorzaken vooral belangstelling voor andere boeken. En goed, boeken bieden ook een aangename mogelijkheid om door de tijd ... lees verder »
Aaf Brandt Corstius laat met haar columns in NRC-next ((update 29 iii 2010, inmiddels is ze getransfereerd naar De Volkskrant.)) het begin van elke nieuwe werkdag ietwat draaglijker lijken. Niet dat dit haar meteen tot een volmaakt schrijver maakt, wat ... lees verder »
Dit is een betrekkelijk kort boekje, maar wel éen met onverwacht veel diepte. Over talent gaat het, en hoe talent alleen toch niet genoeg was. Een neef probeert te reconstrueren waarom zijn tante Adelheid, met de mooiste stem die iemand ... lees verder »
Het was vrij toevallig dat ik deze interviewbundel van Studs Terkel als vierde las, van de stapel van vijf die ik kocht. Toeval, maar een gelukkig toeval. Ineens klopte namelijk alles. Al wat ik tot nu toe van Terkel had ... lees verder »
Lag de VS verder weg in jaren zestig dan nu? Mij lijkt het van wel. En het is ook wel wat noodzakelijk om te beseffen hoe ver weg dan wel, om dit boek van Abram de Swaan op waarde te ... lees verder »
Er wordt me weleens gevraagd welke boeken ik het liefst nooit meer zou willen tegenkomen. En mijn antwoord is meestal dat ik het haat als de loop van de geschiedenis helemaal wordt opgehangen aan grote mannen. Boeken zoals die waarin ... lees verder »
Het was vreemd om dit boek weer eens in te kijken. Ooit heb ik er heel wat tijd mee doorgebracht, maar sindsdien heeft het zeker twintig jaar onaangeroerd in de kast gestaan. Deze nieuwe confrontatie maakte dat ik me ineens ... lees verder »
Na de doden op 9/11 deden goede Amerikaanse vaderlanders de oproep aan hun landgenoten om geen Coca Cola meer te drinken, of andere frisdranken daarvoor in de plaats. In frisdrank zit Arabisch gom. En de beste Arabische gom komt uit ... lees verder »
In de vele woorden die gesproken zijn over de dood van Martin Bril deze week, ging het vrijwel steeds om zijn dagelijkse columns voor de krant. Daarin had hij zijn niche gevonden. Daarin had journalistiek ineens de literatuur geraakt.
Toch is ... lees verder »
Ik herinnerde me niet dit boekje eerder gelezen te hebben, maar dat was wel degelijk het geval. Het heeft er indertijd zelfs voor gezorgd dat ik Kousbroek als autoriteit ben gaan wantrouwen.
In het eerste hoofdstuk klaagt hij namelijk dat wij ... lees verder »
Eerder klaagde ik wat over de dunte van Kousbroek's boekje De archeologie van de auto uit '89. Daar is nu iets aan gebeurd. Er kwam een herziene en uitgebreide editie uit van het boek.
Die is alleen nog niet altijd niet ... lees verder »
Ik stond op het punt een geautoriseerde biografie over Naipaul te lezen, die volgens de critici niets van de man overlaat. Als mens dan. Als schrijver staan zijn kwaliteiten buiten kijf. Daardoor moest ik er dus rekening mee houden na ... lees verder »
Er is herlezen en herlezen. Maar misschien heb ik nu eindelijk ontdekt waar het verschil hem in zit voor mij. Hoe meer ik van een tekst heb opgestoken, des te minder het lukt die nog eens te bekijken. Maar heb ... lees verder »
Lewis Mumford [1895 – 1975] hield begin jaren vijftig zes lezingen over kunst en technologie, aan de Columbia University in New York. En die lezingen zijn misschien wel te zien als een goede introductie tot zijn hoofdwerken, als de boeken ... lees verder »
Filosofie is altijd een wetenschap zonder bewijsmogelijkheden geweest. En toch heeft dit geen filosoof ooit weerhouden om uitspraken te doen over de werkelijkheid.
Spannend wordt het daarom als een filosoof zich bedient van wel verifieerbare kennis en feiten. Ik vind ... lees verder »
Rijkere boeken dan deze zijn er niet. Of hoogstens alleen voor de mensen die maar éen boek boven alles verheffen, door het heilig te verklaren. Maar The art of looking sideways is nu juist geen bijbel, omdat Alan Fletcher nimmer ... lees verder »
Bryson schmiert nogal eens in dit boek. Dan vindt hij een verhaal te mooi om niet te vertellen, en wordt het centrale thema van At Home geheel losgelaten. Dit mag, natuurlijk, want zulke uitstapjes leveren een prettig leesbaar boek op. ... lees verder »
Kernvraag vooraf aan het lezen was niet wát er in het Atheïstisch manifest zou staan, maar hóe dit geformuleerd zou zijn. Waarbij nogal meewoog dat Herman Philipse filosoof is. Weliswaar éen die publiekelijk het Verlichtingsdenken verdedigt, maar tegelijk iemand die ... lees verder »
Verzamelde werken. Elke beetje schrijver mag na zijn of haar dood hopen op de uitgave van een reeks met verzamelde werken.
Maar een vraag is toch wat ik als lezer aan zulke boeken heb.
Het verzamelde werk van iemand is vaak ... lees verder »
Kousbroek schrijft altijd over cultuur en subcultuurtjes, maar op het moment doet hij dat slimmer dan in dit boek. Tegenwoordig blikt hij terug om aan de hand van het verleden aan te tonen wat er mist in het heden. In ... lees verder »
Elias Canetti [1905 – 1994] heeft een hele reeks boeken uitgebracht waar vooral aantekeningen in staan. De bekendste daarvan zijn Die Provinz des Menschen, en Das Geheimherz der Uhr. Maar ook de andere delen zijn allemaal heel rijke boeken, waar ... lees verder »
Foto's. Dit boek is geïllustreerd met foto's. Normaal werkt dat niet, om een grappig bedoelde tekst ook nog eens te illustreren met foto's. Maar in dit geval wel. Alleen al omdat we een nog jonge en slanke P.J. O'Rourke zien ... lees verder »
Domheid is alom aanwezig. En misschien was dit altijd al zo. Maar er waren niet altijd media, die totaal onkritisch allerlei onzinnige claims doorbrieven van types die allereerst iets te verkopen hebben ter eigen gewin. De kranten staan vol met ... lees verder »
Schreef De Swaan vroeger boeiender artikelen dan nu, of speelt er iets anders? Is er tijd en afstand nodig om de eigenheid van zijn denkbeelden te kunnen zien, en daarmee waarderen?
Ik vond dit de minste van de bundels die ik ... lees verder »
Dit is een misschien wel compleet overbodig boek, omdat Goudsblom achterin verklaart dat hij er tegenwoordig iets anders over denkt dan in de tekst staat. In het nawoord bij de derde druk relativeert de schrijver dat hij ook maar een ... lees verder »
Zelden een boek gelezen dat zo verlangen deed naar de filmversie ervan. Beelden bevat een reeks interviews van Lasse Bergström waarin regisseur Ingmar Bergman terugkijkt op zijn films. In die zin had dit boek een prachtige aanvulling kunnen zijn op ... lees verder »
Eerdere versies van dit boek hadden een andere ondertitel. 'Schoonheid der wanstaltigheid' stond er eerst op het kaft. Nu komt die titel alleen nog terug in het hoofdstuk dat over de huizenbouw in België gaat. Over het waarom van die ... lees verder »
Brian O'Nolan heette hij, en hij was ambtenaar in het toen nog zeer arme Ierland. Maar niemand die dat ook maar een tel onthouden had, als O'Nolan [1911 – 1966] daarnaast niet een grote hoeveelheid teksten had geschreven. Dat gebeurde ... lees verder »
Op de achterflap van dit boek wordt E.M. Cioran een wonderlijke mengeling genoemd van Nietzsche en Meister Eckhart. Ik lees die uitspraak nu pas, direct voor het schrijven van dit boeklogje. En ik ben het daar ook meteen niet mee ... lees verder »
Met de boekenreeks 'The Next Ten Years' is internetaanbieder Xs4All al enige jaren bezig de ontwikkelingen online in een breder perspectief te plaatsen. Al mag dat van mij best vanuit een nog grotere afstand, zoals ik bij de eerste uitgave ... lees verder »
Drie van de acht stukken uit deze bundel zijn ook afgedrukt in het dikke overzichtswerk Just Enough Liebling. Maar dat wist ik vooraf. Dus maakte het zelfs niet uit dat ik de twee misschien wel beste verhalen al kende. Het ... lees verder »
Ik bén niet wat ik dóe. Principieel niet. Zelfs al schijnt dit voor de meeste mensen de makkelijkste manier te zijn om me te plaatsen. Wie is dat? O, die vent van boeklog maar. Desgevraagd wil ik nog wel toegeven ... lees verder »
Er zit maar zelden een schema achter wat ik lees. Maar soms dringt zich ineens iets op dat wel degelijk een planning lijkt. Onlangs las ik Joseph Mitchell's reportagebundel The Bottom of The Harbor. En het titelverhaal daarvan leek een ... lees verder »
Na een week met dit boek te hebben omgepakt, zijn mijn conclusies erover wat gemengd. Ja, ik vind het in sommige opzichten een meesterwerk, dat iedereen gelezen moet hebben om meer van onze cultuur te begrijpen. Maar komt dit nu ... lees verder »
Mijn plannetje om tien boeken van Abram de Swaan te lezen, is bijna uitgevoerd. En soortgelijke initiatieven zal ik in de toekomst zeker vaker nemen. Al zie ik nu ook dat er problemen kunnen ontstaan om binnen korte tijd een ... lees verder »
Hoewel de verzuiling in Nederland niet meer bestaat, zijn er twee reservaten waarin wat mannetjes met een pietsje macht vreselijk hun best doen ons te laten geloven dat zij nog wel hele volksdelen vertegenwoordigen. Dat ene reservaat is de politiek, ... lees verder »
Blink kwam met een aardig Droste effect. Wat het me leerde, was al tijdens het lezen direct toepasbaar op de inhoud.
Malcolm Gladwell begint dit boek door te illustreren dat er momenten zijn waarin wij onmiddellijk zeker weten, zonder bewust over ... lees verder »
Heeft het weblog zijn beste tijd inmiddels al een paar jaar achter zich? Er zijn verschijnselen genoeg die daar op wijzen.
De meeste Nederlandse weblogpioniers poepen hoogstens nog keuteltjes via de berichtendienst Twitter. De anonieme massa is inmiddels verhuisd naar ... lees verder »
Sommige boeken worden echt door de uitgever verprutst. Omdat die boeken meer dan een verhaaltje alleen zijn. Deze cultuurgeschiedenis had het verdiend in kleurendruk te worden uitgegeven, rijk voorzien van illustraties. Nu moest ik steeds zelf, als Joanna Pitman een ... lees verder »
Ik ben een boekenliefhebber, maar eentje met een brede smaak en interesse. Ookwel genaamd allemansvriend. Hoewel er constanten zijn onder mijn favorieten, kan mijn persoonlijke top tien er volgende week helemaal anders uitzien.
Er zijn ook boekenliefhebbers die zich beter ... lees verder »
Het valt me nog mee, dat het meer dan anderhalf jaar geleden was dat ik dit boek voor het laatst las. Ik meende echt het zeker ieder jaar te herlezen. Want dit boek slijt niet. Integendeel, het lijkt bij iedere ... lees verder »
Ik herinner me deze stukjes van Wim de Bie ook al gelezen te hebben toen ze wekelijks in de boekenbijlage van Vrij Nederland werden afgedrukt. Volgens mij stond er toen niet bij dat ze van hem waren, maar werd echt ... lees verder »
Bonk is prachtig. Zelden heb ik een boek onder ogen gehad waarin ik tijdens de meest onaangename scènes denkbaar – Roach schuwt geen enkel detail bij het beschrijven van ingrijpende operaties aan de penis – tevreden grijnzend door bleef lezen.
Mary ... lees verder »
Na een hagiografie over Aldi, en een werkstuk over de ondergang van het Konmar-concern, is dit al weer het derde boeklogje gewijd aan een boek over supermarkten. Dus lijkt het of ik me bijzonder voor dit onderwerp interesseer. Maar dat ... lees verder »
De gangbare wijsheid luidt dat elk mens éen boek in zich heeft om te schrijven: het verhaal van zijn of haar leven. Ik denk daarentegen dat er twee boeken zijn die iedereen zou kunnen schrijven. Die rechtstreekse autobiografie, vanzelfsprekend, maar ... lees verder »
The Book of Heroic Failures is éen van de zeldzame boeken in mijn collectie die me altijd hardop aan het lachen weet te brengen. Zo weinig komt dit voor, dat ik bijna huiverig ben het te herlezen; uit angst dat ... lees verder »
De essays van George Orwell zijn al minstens tien jaar als digitale tekst online te vinden. Dit maakt het kopen van welke verzameling of bloemlezing ook een wat triviale daad. In zo'n boek staan altijd minder essays in dan ik ... lees verder »
Uiteindelijk is Joseph Mitchell's boek McSorley's Wonderful Saloon dan toch in huis gekomen. Geheel onverwachts. Ik wilde gewoon weer eens een poging doen dat zo heilige boek te benaderen. Maar de bundel Up In the Old Hotel bleek een omnibus ... lees verder »
Vrij snel al na de dood van Boudewijn Büch verschenen er verschillende nogal onthullende boeken over hem. Daarin werd steevast aangetoond wat voor pathologische leugenaar hij was geweest. Harry Prick bleef overigens nog opvallend hoffelijk over alle bedrog, in zijn ... lees verder »
Van Komrij's fictie begrijp ik weinig. Maar zelfs zijn essayistische werk, dat doorgaans wel mijn bewondering heeft, kent voor mij ontoegankelijke boeken. Daarvan is dit het duidelijkste voorbeeld.
In Het boze oog staat een reeks artikelen over architectuur, die eerder ... lees verder »
Dit moet de derde of vierde keer geweest zijn dat ik Willemsen's Braziliaanse brieven heb gelezen. En tekenend voor hoe veel indruk de eerste keer heeft gemaakt, is altijd weer dat het boek heel anders in elkaar zit dan ik ... lees verder »
Ludo Pieters is onlangs overleden. Daarom ook kwam dit boek weer publiek in de aandacht, met de brieven die Gerard Reve schreef aan deze vriend, en mecenas. Waardoor ik dacht misschien iets gemist te hebben.
Pieters was een Rotterdamse havenbaron, met ... lees verder »
Niets heb ik met musicals. Al zullen er tegelijk vele liedjes zijn die ik mooi vind en toevallig wel uit een musical stammen. Maar een theatervorm waarin de acteurs telkens plots het toneelstuk stoppen om in zoet gekweel over te ... lees verder »
Dit is de tweede bundel met beschouwingen van Maarten ’t Hart over de bijbel, en daar zal het bij blijven. Hij werd er te vaak over aangesproken, meestal met het klemmende verzoek toch alsjeblieft te stoppen. Curieus daarbij is al ... lees verder »
Deze eerste bundel van de criticus James Wood eindigt met een essay waarvan ik aanvankelijk niet goed begreep waarom het was opgenomen. Goed, het had het hele boek zijn naam gegeven. 'The Broken Estate'. Maar waarom moest ik ineens een ... lees verder »
Dit deel uit het kwartet over Herman Brood maakt dat die trits toch niet helemaal een hagiografie wordt. Chabot is het grootste deel van de tijd die het boek beslaat nauwelijks over het gedrag van zijn vriend te spreken; al ... lees verder »
Ja, ik weet even terug gezegd te hebben voorlopig geen boeken van Ethel Portnoy meer te lezen. Maar dit is geen persoonlijke Portnoy, zoals die anderen. Dit boekje bevat een kleine honderd moderne legenden die zij in de loop der ... lees verder »
Veertien jaar na Broodje aap bracht Ethel Portnoy deze nieuwe verzameling moderne legenden uit. Enkele verhalen daaruit tonen iets wat er in de tussentijd veranderde.
Zo is AIDS ineens opgedoken als fatale nieuwe ziekte. En sterker nog, iedere AIDS-patiënt is zo ... lees verder »
In 1996 verscheen Broodje gezond. Een fors boek, waarin Bart Chabot in snel gemonteerde scènes het ongewone leven schetste van Herman Brood. Dat was toen een bekende rock artiest, schilder, en schuinsmarcheerder, maar bovenal ons aller knuffeljunk.
Broodje gezond is een ... lees verder »
Herman Brood staat al niet eens zelf meer op de voorkant van dit boek. Het is zijn wassen evenbeeld, in opdracht van Madame Tussauds vervaardigd. En waar die foto in eerste aanblik onvoorstelbaar echt lijkt, wordt deze in de loop ... lees verder »
Elk jaar, vlak voor het begin van de lente, breekt in Nederland de boekenweek aan. De blaadjes botten de drukkerijen uit. Tal van stapels papier worden gebundeld die alleen voor de verkopers interessant zijn, als makkelijke handel. Met kwaliteit heeft ... lees verder »
Ik lees kranten, en van het TV-journaal zie ik ook weleens een flard, maar dat is niet omdat hun behandeling van de actualiteit me nu wezenlijk interesseert. Al hoop ik nog altijd wel geïnformeerd te worden. Voor een deel zal ... lees verder »
Van een aantal Britse kranten die online staan, lees ik alleen de obituaries. Want, dat kunnen ze daar toch goed, om iemand te herdenken in een levendig portret waarin de rimpels en wratten niet weggelaten zijn. Waardoor de dode niet ... lees verder »
Ik heb dit boek vooral geleend om de bibliografie achterin. Het leek me nuttig om te weten wat Lolle Nauta precies geschreven had, en waarin hij dat dan publiceerde. Toen bleek deze feestuitgave genoeg extra's te hebben om nog leesbaar ... lees verder »
Nadat Raymond Carver [1938 – 1988] overleed, is zijn nagedachtenis nog jarenlang met vlijt uitgemolken. Er zijn voor mijn gevoel reeksen aan postume bundels met verhalen en ander los werk uitgekomen. Al geldt bij Carver ook weer dat zelfs in ... lees verder »
Henk van Gelder had een probleem, als biograaf. En dit is dat de echt opmerkelijke gebeurtenissen uit het leven van Simon Carmiggelt zo'n beetje ophouden als de Tweede Wereldoorlog eindigt. Carmiggelt was op dit moment 31. Hij zou toen nog ... lees verder »
De drie titels die ik eerder boeklogde over supermarkten bezaten éen groot nadeel. Die boeken waren geschreven door mannen. En helaas is daar, heel generaliserend, toch over te zeggen dat die meer geïntrigeerd zijn door de wetenschap van het boodschappen ... lees verder »
Deze bundel besluit met een essay waarvan ik wou dat het me vorig jaar al onder ogen was gekomen. Tijdens de Infinite Summer, toen ik met Infinite Jest bezig was. Zadie Smith herleest daarin een verhalenbundel van David Foster Wallace, ... lees verder »
Aan eerdere boeken van Kurlansky viel op dat hij het best over eten en drinken schrijft. Daar ligt zijn interesse; dat is een onderwerp waarvan hij zonder moeite iets over weet te brengen.
Dus leek me dit boek, dat een grote ... lees verder »
Ian Buruma -- Friese roots aan vaders kant, Britse moeder -- won in 2008 de Erasmusprijs. Dit was voor diens 'gewichtige bijdrage' aan de Europese cultuur. En de jury vond vooral dat hij daaraan vooral met zijn essays had bijgedragen. ... lees verder »
Hadden de eerder geboeklogde titels van Manguel telkens een dwingend onderliggend thema, was dat bij dit boek niet echt zo. Tegelijk valt op dat zowel de uitgever als vele recensenten net doen of dit er wel degelijk is.
Manguel reageert op ... lees verder »
Kurlansky moet over eten schrijven, zo was mijn conclusie na drie van zijn boeken te hebben gelezen. Daarover weet hij het interessantst te vertellen. Dus las ik Cod ditmaal, zijn biografie van de kabeljauw, om daarin vooral feiten langs te ... lees verder »
Er wordt weleens onderzoek gedaan naar wat mensen nu eigenlijk onthouden van het TV-journaal dat net is uitgezonden, of de inhoud van het weerbericht. De antwoorden op die simpele vraag vallen altijd tegen. Naar het nieuws kijken, of het weerbericht, ... lees verder »
Hier houdt het dus op. Ik kan nog zulke mooie plannen hebben gehad om Engelstalige boeken ook in het Engels te bespreken, maar dat is me te moeilijk. Het blijft een vreemde taal. En ook al volstaat mijn beheersing daarvan ... lees verder »
In dezer dagen, nu Femke Halsema van Groen Links tot Liberaal van het jaar is uitgeroepen, dringt zich eens te meer de vraag op wat al die labels toch betekenen waar politici zich mee tooien.
Zeker is dat ik een op ... lees verder »
Lees ik eindelijk een goed boek over de gevoeligheden in Nederland, en welke rampen dit politiek correcte denken als gevolg heeft, zijn er na afloop toch meer vragen bijgekomen dan beantwoord, voor mij. De conclusie dat er een verstikkend consensusdenken ... lees verder »
Boek van de zomer van 2008 is voor mij Cultural Amnesia. Alleen al omdat het een heel EK voetbal, gevolgd door Wimbledon, en de Tour de France meeging. Dit was de ideale lectuur om even op te pakken, als de ... lees verder »
Ik lees momenteel de verzamelde kunstkritieken van Robert Hughes. Of eigenlijk is dat al weken zo. Want het zijn er veel, en ze bieden het meest als er niet te veel ineens genoten worden. Wilde ik daarom toch even wat ... lees verder »
De socioloog Furedi heeft reeksen aan scherpe artikelen geschreven, voor onder meer Spiked-Online. Ook verschillende van zijn boeken konden me bekoren. Maar deze titel leverde me geen leesplezier op. En de vraag is waarom.
Helaas vrees ik dan toch dat het ... lees verder »
Komrij schrijft tegenwoordig weer wekelijkse boekrecensies voor Vrij Nederland, en nooit komt er daarbij iemand goed af. Evenmin had hij als Patrick Demompere ooit een goed woord over voor wat hem onder ogen kwam.
Leest Gerrit Komrij weleens een boek dat ... lees verder »
Dit dagboek van Max Frisch is geen dagboek in de normale zin van het woord, maar een uitpuilende verzameling van uitgewerkte aantekeningen, en enkele readymades. Nuttig voor zijn werk. Typografisch wordt duidelijk verschil gemaakt tussen de soorten passages. En uit ... lees verder »
Sommige boeken zijn als een gesprek met een oude en wijzere vriend. Dit Dagboek van een lezer was er zo éen. Omdat Manguel het niet alleen over boeken heeft, maar ook over de omstandigheden waaronder hij die las.
Tijdens het schrijven ... lees verder »
Van alle nog publicerende Nederlandse schrijvers moet Gerrit Jan Zwier [1947] wel het langst in mijn leven aanwezig zijn. De reden daartoe is simpel. Hij had een column in de krant die mijn ouders hadden, of schreef daar stukken voor. ... lees verder »
Het raadsel Fens.
Andere woorden om mijn relatie tot deze literatuurcriticus te omschrijven, heb ik niet. Zonder mijn eigen smaak nu heilig te willen verklaren, is me niet duidelijk wat er boeiend is aan het werk van deze man. Hoe ... lees verder »
Over Charlie Brooker hoorde ik voor het eerst in 2004. Toen versloeg hij in zijn TV-rubriek voor The Guardian het debat tussen de beide presidentskandidaten in de VS. Hij deed dit zoals elk weldenkend mens in Europa het had gedaan, ... lees verder »
Iemand gaf me ooit het advies om pas aan Proust te beginnen als ik dezelfde leeftijd had als de auteur op het moment van schrijven. Nogal wat literaire werken passen het best bij éen bepaalde periode in iemands leven. Een ... lees verder »
De Financial Times houdt er een opmerkelijke adviescolumn op na. De Lieve Mona van deze krant is namelijk een econoom, die vragen beantwoordt met vondsten uit de economische theorie. En wonderbaarlijk genoeg bieden die ruimte genoeg om nuttige uitspraken over ... lees verder »
'Een Orwell uit Oss'. Dat was de erenaam die politicoloog Bart Tromp eens verzon voor Jacques de Kadt [1897 – 1988]. En hoewel zo'n bijnaam aan de ene kant heel inzichtelijk is -- door die vergelijking met Orwell wordt De ... lees verder »
De reden om Delton Welch [1915 – 1948] te bewonderen, is perfect verwoord in de inleiding van deze biografie. Alan Bennett vertelt daarin dat het voelde alsof Welch rechtstreeks tot hem sprak, uit zijn boeken.
Diezelfde reactie had ook ik ooit, ... lees verder »
Zeldzaam vol is dit boek. Want, hoewel het over een medische conditie lijkt te gaan, geeft Trudy Dehue ondertussen college wetenschapstheorie, biedt ze een overzicht van de politieke discussies in Nederland van het moment over de vergoeding van therapie, en ... lees verder »
Misschien was het een vergissing om een boek over de toekomst te lezen, dat geschreven is in 1980. Een deel van de voorspellingen is namelijk al uit gekomen, maar een groot deel ook niet. Toch treedt daardoor hetzelfde effect op ... lees verder »
Van Boxsel's idee om een Encyclopedie van de domheid op te willen stellen, is prachtig. Maar het is de intentie die ik daarmee prijs en niet het resultaat. De drie tot nu toe verschenen delen zijn mij te duur ... lees verder »
Dit is geen reisboek, want het is de auteur overal maar om éen ding te doen. Koffie. En tegelijk is dit ook geen monografie over de geschiedenis van die o zo verslavende drank. Daarvoor biedt het boek toch te veel ... lees verder »
De reportages uit deze bundel verschenen eerder in het Cultureel Supplement van NRC-Handelsblad. Daar namen ze dan twee grote krantenpagina's in beslag, waardoor het leek of er heel wat stond te gebeuren.
Voor dit boek zijn de reportages nog eens opgepoetst, ... lees verder »
Er is veel te prijzen aan dit boek, maar het meest nog wel de toon. Steeds als de auteur van een alledaags voorwerp uitlegt waarom het te onhandig in gebruik is, volgt daar een fijne slotconclusie op. Mooi ontwerp, staat ... lees verder »
Gelijk krijgen interesseert me niet wezenlijk. Gelijk hebben is belangrijker, zo zeg ik Karel van het Reve na. Omdat gelijk hebben altijd gekoppeld blijft aan de vraag waarom iets dan wel zo is.
En er zijn slechts weinig eeuwige waarheden.
Maar, ... lees verder »
Coetzee's roman Elizabeth Costello mist in de Nederlandse vertaling opvallend genoeg twee hoofdstukken. Die beide hoofdstukken staan namelijk merkwaardig geïsoleerd in dit boekje, dat al eerder door een andere uitgever op de markt werd gebracht. Dit alleen al maakt het ... lees verder »
Er staat een URL in dit boekje, met een verwijzing naar waar de tekst elektronisch te vinden is. Vanzelfsprekend werkt die verwijzing niet meer. Linkrot slaat doorgaans al na een paar maanden toe. Laat staan na vijftien jaar. Maar nu ... lees verder »
In Nederland lijkt elke regio op het moment bezig zijn eigen historische canon op te stellen. En anders zijn er wel maatschappelijke groeperingen bezig te selecteren hoe de geschiedenis gezien moet worden. Ik vind dat allemaal weinig boeiend, omdat die ... lees verder »
Van sommige boeken weet ik niet hoe ze ooit in mijn bezit zijn gekomen. Dat geldt voor deze verzamelbundel bijvoorbeeld. Hierin staan gedeelten uit de Verweij-lezingen die elk jaar in Leiden worden gehouden, door de auteur die op dat moment ... lees verder »
Er was iets merkwaardigs met dit boek. En dan doel ik onder meer op de overlap binnenin. Dezelfde argumenten worden namelijk soms wat makkelijk herhaald. Ik heb volgens mij zeker twee keer, maar misschien ook drie keer, gelezen dat Nederlandse ... lees verder »
Engelstalige literatuur zal ik niet gauw meer in het Nederlandse lezen. Maar bij zakelijke teksten, waar het meer gaat om wat er staat dan hoe dit gezegd wordt, kan ook een vertaling volstaan. Zo dacht ik altijd. Met als extra ... lees verder »
Van al Bryson's reisboeken die ik dit jaar las, was dit wel de beste. In elk geval het enige dat me aanzette eens na te denken over mijn reisplannen. Niet in de minste plaats door dat rare land Australië, dat ... lees verder »
Telkens als er een auteur overlijdt, is er de vraag of het de moeite loont me in zijn oeuvre te verdiepen. Schrijvers worden doorgaans snel vergeten. Hun boeken zijn na een paar jaar ineens weg, alsof ze nooit hadden bestaan.
De ... lees verder »
Sanskritist Frits Staal vecht af en toe tegen demonen in dit deze essaybundel. En dat is een wat raar schouwspel, omdat hij deze kwade geesten eerst zelf in leven heeft geroepen. Zo keert hij zich tegen wetenschapshistorici die te veel ... lees verder »
De columns in deze bundel verschenen eerder in NRC-Handelsblad. Dat was me opgevallen, want ik herinnerde me sommige al eens gelezen te hebben. Toch was het goed ze verzameld te zien; ze winnen bij bundeling. Al speelde bij mijn waardering ... lees verder »
Hoewel dit een boek is waarin zeer waardevolle conclusies staan, viel het me uiteindelijk toch tegen. Vrijwel zeker kwam dat door een gebrek aan perspectief.
Theodore Dalrymple was gevangenisarts, en maakte in dier voege vele mensen mee die verslaafd aan harddrugs ... lees verder »
Eens in de acht à tien jaar brengt bracht John Updike een bundel uit, met alles wat hij in die tijd geschreven heeft had aan essays, boekbesprekingen, voorwoorden, inleidingen, en in memoriams. Dit zijn altijd bakstenen van boeken. Met 705 ... lees verder »
Er waren vele redenen om dit boek niet te lezen. Het is het Boekenweekgeschenk dit jaar, en daar kan ik zelden wat mee. Verder zal Zwagerman nooit mijn favoriete schrijver worden. En bovendien had hij te veel tekst aangeleverd, waardoor ... lees verder »
Van Stine Jensen hoefde ik nooit meer een boek lezen; haar kwaliteiten waren me bekend. Maar Rob Wijnberg intrigeerde me juist wel, omdat hij de intelligentste nieuwe columnist is die de laatste jaren in de Nederlandse media verscheen.
En toen ... lees verder »
Books like this are scarce; there are not many books that grow with me over the years. I have used over a month to reread it again and enjoyed every moment of it.
Having said that, I immediately admit I ... lees verder »
De inhoud van dit boek zou, iets handiger gerangschikt, verplichte tentamenstof moeten zijn op alle opleidingen journalistiek. Ook al beschrijft Van Maanen dan vooral hoe de wetenschapspagina's van kranten vervuild worden met dubieus nieuws. Maar meer inzicht in statistiek bij ... lees verder »
Veel boeken van Norbert Elias [1897 – 1990] lijken aanvullingen op zijn hoofdwerk Über den Prozeß der Zivilisation. Zoals ook dit essay, waarin de socioloog de taboes bekijkt die er rond de dood zijn gegroeid.
Voor een deel beschrijft hij daarbij ... lees verder »
Waarschuwing. Onder de naam 'Literaire juweeltjes' biedt boekhandelketen Bruna in 2006 ieder maand voor éen euro een actieboekje aan. Daarbij wordt veel poeha gemaakt over de vormgeving en het doel van deze uitgave. Die moet namelijk het lezen bevorderen. Alleen ... lees verder »
Joop van der Horst is hoogleraar Nederlandse Taalkunde aan de KUL, en toch wil hij dat dit boek over taalgeschiedenis als een essay wordt beschouwd. Het is geen wetenschappelijke monografie, omdat Van der Horst verder in zijn uitspraken wil gaan ... lees verder »
Dit is wel erg veel Westerman, en wat weinig El Negro --- zo luidde mijn mening na een paar hoofdstukken lezen. Het duurde namelijk even voor ik begreep waarom Frank Westerman's persoonlijke geschiedenis zo'n groot deel van dit boek uit ... lees verder »
Waarom schrijft iemand een boek? Niet om daar vervolgens de boer mee op te gaan, en lezingen te geven, of in de media te verschijnen. Lijkt me. Want, voor wie in de eerste plaats die publieke optredens ambieert, zijn er ... lees verder »
Een half jaar geleden besprak ik een vroegere versie van dit boek. Eerdere drukken heetten nog Een kleine encyclopedie van misvattingen. Maar een kwamen een paar hoofdstukken bij, en op een gegeven moment scheen het boek volwassen genoeg te zijn ... lees verder »
De hernieuwde kennismaking met Canetti en Frisch herinnerde me eraan hoe graag ik altijd Duits heb gelezen. Maar dan wel het Duits van auteurs die de taal gebruiken om helderheid te scheppen, want er bestaat ook een veel verhullend Professorenduits ... lees verder »
Het boekenweekessay dit jaar komt van TV-presentator Paul Witteman, die daarin zijn licht schijnt over het onderwerp muziek. Dat leverde een vertelling op die voornamelijk autobiografisch is.
Witteman kan onder meer bogen op een mislukte studie aan het conservatorium, en stamt ... lees verder »
Het blijkt toch gewoon Komrij te zijn, deze onbekende recensent die in de jaren negentig vanuit Humo de Vlaamse en Nederlandse literatuur met de gesel te lijf ging. Tot grote afschuw van de schrijvers trouwens. Niet dat het uitmaakt, die ... lees verder »
In tegenstelling tot het Essay over de moeheid hoort het Essay over de jukebox niet tot het genre dat het zegt te vertegenwoordigen. Foutje van de vertaler. Door bij het eerste boek uit een reeks de 'poging' uit Handke's titel ... lees verder »
Het derde deel van Montaigne's essays was het best leesbare deel, voor mij. Dit kwam enerzijds door de vorm. Michel de Montaigne had ditmaal maar 13 hoofdstukken nodig om alles te zeggen, waar deel II nog 37 essays telde, en ... lees verder »
Het gaat niet aan om de bioloog Dick Hillenius alleen maar te bejubelen op boeklog, zoals ik eerder dit jaar deed. Er is goede kritiek op hem mogelijk. Harde verwijten kwamen bijvoorbeeld van Rudy Kousbroek, in diens Huizinga-lezing uit 1972.
Zo ... lees verder »
De stijloefeningen van Raymond Queneau leveren geen echt leesboek op, maar eerder een leerboek.
Queneau vertelde in Exercises de style 99 maal vrijwel hetzelfde verhaaltje, dat op zich niet zo veel voorstelt. Een naamloze verteller ziet een jonge man met ... lees verder »
Mooi aan filosofische discussies is dat iemand serieus een wetenschappelijk artikel kan publiceren om in te gaan op een wat oude Griek zei, ruim twintig eeuwen geleden.
Een debat heet onder filosofen ook al flitsend als iemand binnen een paar ... lees verder »
Af en toe lees ik een boek dat ik helemaal niet zo graag wil lezen. Omdat het te erg is, wat erin staat.
Zo zijn mijn ideeën over de economie van de voedselindustrie al weinig positief, maar dat betekent nog ... lees verder »
Wetenschapsjournalist Van Maanen schreef een hele reeks columns over cijfers en sport, toen hij nog voor Het Parool werkte eind jaren 90. Die heb ik toen al in de krant gelezen. Maar zoals nu blijkt, vertekent de herinnering veel.
Als ... lees verder »
Eerder heb ik op mijn andere weblog nog eens tussendoor de notitie 'Anatomie van de angst' opgeschreven. Dat was een bescheiden poging om snel even hardop denkend aan te geven waarom bijvoorbeeld Geert Mak tekortschoot, in diens pamflet Gedoemd tot ... lees verder »
Herinner me er bij gelegenheid nog eens aan McLuhan te quoten, als die probeert te omschrijven wat de media nu precies zijn en doen. Het lukte hem niet.
Niemand kan dat waarschijnlijk ook. En op het moment al helemaal niet ... lees verder »
Auden stierf in 1973. Deze bundel is uit datzelfde jaar, wat ineens de vraag oproept of het een postume uitgave was. Voor dit idee spreekt dat de essays, recensies en boekintroducties in het boek uit een grote spanne tijds dateren. ... lees verder »
Net als het boek The Long Tail begon Free als een artikel, in het tijdschrift Wired, waarvan Anderson de hoofdredacteur is. En net als met zijn eerste boek leverde dat stuk tal van reacties op, die hem stevig hielpen ... lees verder »
Zo het internettijdperk al klassiekers aan boekteksten heeft opgeleverd, dan hoort Free Culture van de Amerikaanse rechtsgeleerde Lawrence Lessig daar zeker toe. Ik ken geen ander boek dat zo helder éen fundamentele verschuiving beschrijft die voortkomt uit het digitaler worden ... lees verder »
Ik schuwde tot nu de bundels met losse artikelen van Paul Theroux, zonder dat hier een echte reden voor bestond. Behalve dat er misschien angst was om in die boeken niet meer dan maakwerk te krijgen. Theroux heeft het in ... lees verder »
Omdat Marius wil niet in Joegoslavië wonen me wat tegenviel --- het was te zeer verouderd --- las ik deze bundel daar meteen achteraan. Die is van tien jaar later, dus ook nog van ruim voor de val van de ... lees verder »
Epstein is dikwijls een zeer goede essayist. Beperk hem tot 5.000 à 6.000 woorden, en het meest uitgekauwde onderwerp levert nog een sprankelende tekst op. Want, hij schijnt een soort natuurlijk temperament voor die korte baan te hebben. In zijn ... lees verder »
Studie van de geschiedenis levert de beoefenaren soms aardige inzichten op in wat nu typisch menselijk is. Zo bestaan er uitspraken die altijd, in alle culturen terugkomen, terwijl iedereen toch telkens denkt daarmee iets unieks over de eigen tijd te ... lees verder »
Boeklog dient als een meer permanent geheugen, van wat ik allemaal uitlees. Want het rare van lezen is dat het me moeilijk valt om te sturen wat ik onthoud. Non-fictie werkt bijvoorbeeld heel anders dan fictie. Vertel me iets dat ... lees verder »
Gerrit Komrij houdt tegenwoordig ook een weblog bij. Al heb ik er enige twijfels over of het hem wel echt is. De weblogger daar lijkt nog het meest op een imitatie van de meester. Hij heeft een zeker gemak in ... lees verder »
Heaney won de Nobelprijs in 1995. En De genoegdoening van poëzie lijkt me typisch zo'n boek dat uitgevers dan op de markt brengen omdat er belangstelling voor zo'n schrijver is; maar diens dichtbundels alleen misschien wat weinig bieden.
Het boek bevat ... lees verder »
Pritchett kende goed Frans, en Spaans. Het leek me niet dat hij ook het Russisch vloeiend beheerste. En daarom durfde ik het wel aan om deze biografie te lezen. Het leek me vooraf dat Pritchett veel over het werk van ... lees verder »
Mijn waardering voor het genre van de autobiografie wisselt nog weleens. Het gebeurt zo zelden dat een goede schrijver ook een boeiend leven heeft gehad. Want, uiteindelijk gaat het toch vooral daarom. Dat niet alleen de taal iets zegt.
Omgekeerd ... lees verder »
Vrouwen doen in Nederland doorgaans de boodschappen. Dit maakt hen een grote economische macht, met de mogelijkheid om beslissingen te nemen die gevolgen hebben tot in de haarvaten van de voedselproductieketen.
Dat moet een reden zijn geweest voor het Ministerie ... lees verder »
Heeft Eco eigenlijk ooit weleens iets geschreven dat me enig durend plezier gaf tijdens het lezen? Misschien dat een column hier of daar me niet meteen verveelde. Maar Umberto Eco scoort bij mij hoog op de lijst van schrijvers waarvan ... lees verder »
Dit boek las ik in drie sessies, van elk zo'n veertig minuten 's avonds laat. Met de benen languit op de bank gezeten, temidden van mijn boekenkasten en de vele stapels boeken op de grond. Ik hield er die eerste ... lees verder »
Merkwaardig dat ik dit boek nooit eerder heb gelezen. Norbert Elias is een held van mij. Zijn boek Über den Prozeß der Zivilisation was een voorname reden opnieuw te gaan studeren. Zijn denkperspectief maakte nogal wat indruk, omdat het hem ... lees verder »
Joyce' boek Portrait of the Artist as a Young Man was aanleiding dit deeltje Privé-domein toch eens te bekijken. Lang, lang stond het al bij mij in de kast. Zo lang al dat ik niet wist of ik het ooit ... lees verder »
Ik begon aan dit boek voor ik de drie lange essays herlas die Handke in 1989 en 1990 publiceerde. Dat was in de hoop iets te leren over de ontstaansgeschiedenis van deze boeken. Vervolgens kostte het haast een jaar om ... lees verder »
Monografieën zijn doorgaans geen boeken die veel bij mij wakker roepen. Monografieën lees ik om geïnformeerd te worden. Maar met dit boek lag dat anders. De socioloog Van Doorn toont zich er meer in dan de schrijver van ideeën alleen ... lees verder »
Paul Theroux maakte in 1973 een lange treinreis door Azië, die hij zou verwerken in het boek The Great Railway Bazaar. Drieëndertig jaar later, en twee keer zo oud als toen, probeerde hij dezelfde tocht nog eens te maken, voor ... lees verder »
Nee, ik haal het eind niet van dit boek. Maar omdat ik uiteindelijk toch nog ruim tweederde gelezen heb, moet er toch iets over gezegd worden.
In De glanzende kiemcel zijn acht lezingen over de aard en de techniek van de ... lees verder »
Lezen is doorgaans een stil genoegen bij mij. Goed, er mag eens spontaan een regel poëzie uit mijn mond rollen, om te horen of die hardop anders klinkt dan via mijn innerlijk oor. Maar er kan doorgaans heel wat op ... lees verder »
Geert Mak's nieuwste boek is een verzameling mengelwerk; een bundel met essays en toespraken die ik deels al bleek te kennen, omdat de oudste uit het midden van de jaren '90 dateren. Sommige staan ook gewoon online.
In deze bundel stoft ... lees verder »
Was mijn oordeel over El Negro en ik anders geweest als ik eerst dit boek van Frank Westerman had gelezen? Waarschijnlijk niet. Maar beide boeken dwingen me wel tot de vraag waarom dit ene voor mij erg geslaagd is, en ... lees verder »
De boekhandel is éen opzicht niet anders dan alle andere handel. De sector organiseert gezamenlijk allerhande promotie om extra aandacht voor de waren te krijgen. Zo is er de boekenweek, en zijn er daarnaast nog verschillende actiemaanden. Eén daarvan heet ... lees verder »
Biografieën blijven vreemde boeken. Traditioneel gingen biografieën over heiligen en grote mannen. Toen waren ze nog in de eerste plaats bedoeld als ideaal en voorbeeld, om de lezer tot een beter mens te maken. Tegenwoordig hebben biografieën al gauw een ... lees verder »
Een beetje schrijver heeft hoofdboeken, en bijboeken. En onder die bijboeken zitten soms merkwaardige exemplaren. Eerder is op boeklog al de interviewbundel Scheppend Nihilisme besproken, waarin tal van interviews met W.F. Hermans zijn gebundeld. Ook kwam hier al eens De ... lees verder »
Dit is misschien wel het enige boek in mijn bezit dat net zo krachtig herinneringen weet op te roepen aan mijn jeugd als een persoonlijk fotoalbum lukt. Onbevangen kan ik het daarom niet lezen. Met mij leest tegelijk het kind ... lees verder »
Dit boek is een bundel met columns en langere stukken die Abram de Swaan begin jaren tachtig schreef voor NRC-Handelsblad. Dat maakt de opgenomen artikelen minstens vijfentwintig jaar oud. De vragen die ik voor het lezen had waren daarom: is ... lees verder »
Dit is het enige boek van Dick Hillenius dat ik gewoon nog in de reguliere boekhandel heb kunnen kopen indertijd. En dat kwam omdat het pas in 1996 werd uitgegeven. Ter nagedachtenis. Want toen was Hillenius al 9 jaar dood. ... lees verder »
Dit boek heeft als kern de lezing over wetenschap die paleontoloog Stephen Jay Gould in 2000 hield, toen hij president werd van de American Association of Science (AAAS). Maar Gould [1941 - 2002] vond het erg zich zo te moeten ... lees verder »
Terwijl een overheidscommissie vandaag de canon van de vaderlandsche geschiedenis presenteert, las ik dezer dagen al wat Maarten van Rossem daar in het algemeen voor bezwaren tegen heeft. Dit was toevallig, hoewel ik er normaal wel van houd het toeval ... lees verder »
Pessoa blijft voor mij de schrijver van éen boek, en een stuk of wat gedichten. Maakt niet uit dat uitgeverij De Arbeiderspers inmiddels een hele reeks werken van hem heeft uitgegeven. Daar zit niets bij dat hetzelfde niveau haalt.
Toegegeven, dat ... lees verder »
Dick Hillenius was in 1986 gastschrijver aan de Rijksuniversiteit Groningen. In die functie hield hij drie openbare colleges. Deze zijn gebundeld in dit boek, daarbij aangevuld met een interview van hem met de Nobelprijswinnaar Niko Tinbergen, uit 1973.
Hillenius heeft ... lees verder »
Wat gebeurde er met Bauke de Jong nádat hij aanleiding was tot het grootste conflict in de na-oorlogse Friese literatuur? Volgens Lolle Nauta werd er nauwelijks meer iets van hem vernomen. Maar dat vind ik niet echt een antwoord.
Bezorger Trinus ... lees verder »
Het zoveelste boek alweer dit jaar met God in de titel op mijn boeklog. Alsof ik het erom zou doen.
Maar goed, de beleving van religie is op dit moment natuurlijk wel een actueel onderwerp. Nu die ene overgebleven wereldmacht ... lees verder »
Al heel lang geleden kondigde ik een onderzoekje aan naar het niveau van Geert Mak als historicus. Maar toen kwam dat veel te haastig geschreven pamflet van hem er tussendoor. En daarop hoefde het even niet meer.
Nu heb ik bijna ... lees verder »
Klachten heb ik niet, over Harrie Lemmens' vertalingen van Het boek der rusteloosheid. En toch was het me wel zo lief geweest als een ander het had gedaan. Pessoa's gedichten zijn namelijk meesterlijk vertaald door August Willemsen. En in deze ... lees verder »
Kousbroek polemisch tegen religie. Omdat de meeste van deze anathema's al in NRC-Handelsblad hadden gestaan, heb ik indertijd nooit naar de verzameling in het boek getaald. In de krant las ik ze ook maar half.
Daar zijn ook wel redenen voor. ... lees verder »
Eduardo Galeano verwees er terloops naar, in het boek Mirrors. Waarbij hij de verzameling fragmenten in dit hoofdkussenboek begroette als het werk van een inspirerende voorgangster. Zelfs al leefde ze dan duizend jaar geleden.
Dit was aansporing genoeg om dit hofdagboek ... lees verder »
Dit was een wat ander boek dan ik verwacht had. Waarbij die verwachtingen vooral gebaseerd waren op felle besprekingen in de Amerikaanse media. De Brit James Wood heeft enige naam in de VS. Van criticus voor The New Republic werd ... lees verder »
Toen ik geschiedenis ging studeren, werd tijdens de introductieweek een waarschuwing uitgesproken. Denk erom, zei iemand, de geschiedenisstudie maakt dat je heel straks anders tegen gebeurtenissen in het nieuws gaat aankijken dan anderen.
Die waarschuwing is profetisch gebleken.
Toen ik een ... lees verder »
E-commerce heeft enorme voordelen. Dankzij internet is het nooit simpeler geweest dan nu om boeken in huis te krijgen. En toch kleeft er éen groot nadeel aan de boekhandel online.
De spam.
Vele boekhandels misbruiken hetzelfde mailadres dat nodig is om een ... lees verder »
Essaybundels verschijnen er nauwelijks in het Fries, al was het maar omdat er nauwelijks essays in de taal geschreven worden. En dat is allebeide jammer. Al hebben essays altijd iets elitairs, waar ze ook gepubliceerd worden. Maar als zelfs de ... lees verder »
Eigenaardig, dat Bügel's bundels inmiddels alleen nog antiquarisch te krijgen zijn. Dat hij niet in druk is gebleven. Aan het prijspeil te oordelen lijkt er zelfs geen enkele vraag naar zijn werk te zijn.
De columns in Iedereen heeft gelijk bieden ... lees verder »
Boeklog is mij een raadsel in sommige opzichten. Ik schrijf mijn boeklogjes normaal razendsnel op, in amper meer tijd als het kost om ze hardop voor te lezen. Terwijl ik van tevoren toch zelden afweeg wat ik nu per se ... lees verder »
De beste brieven uit dit boek staan al in twee andere boeken van Franssens. In de beide deeltjes Privé-domein van zijn hand namelijk. Zuiderkerkhof 1, en De wereld wil bedrogen worden. Dus bracht deze verzamelde briefwisseling vooral spijt dat ik ... lees verder »
Toen ik dit boek voor de eerste keer las, direct bij het uitkomen in 2003, viel het tegen. Ik weet niet meer wat mijn verwachtingen precies waren. Misschien was mijn hoop een nieuwe Luisteraars! te krijgen. Uit dat boek bleek ... lees verder »
In 1991 schreef de poëziecriticus Guus Middag eens in zeven haasten een verhaaltje voor de kinderpagina van NRC Handelsblad. Het begon met de regel 'Ik maak nooit iets mee', en eindigde met een gedichtje van Toon Hermans dat hij toevallig ... lees verder »
Boekje uit de ramsj. Zelfs al weet ik best dat dit etiket heel weinig zegt. Menig geliefd literair meesterwerk in mijn kast werd in de ramsj gekocht. Maar deze bundel, met enkele interviews die aan Gabriel García Márquez zijn ontworsteld, ... lees verder »
Ik kende alle beschouwingen al, die in dit bibliografische uitgaafje staan afgedrukt. Deze moeten dus later opnieuw gepubliceerd zijn. Was het in: Schrijvers worden misbruikt en andere aanklachten? Dat moet haast wel, het zijn namelijk geen verhalen zoals Den Uyl ... lees verder »
De Amerikaanse auteur Joseph Epstein is al heel lang een favoriete schrijver van mij -- als het om zijn essays gaat tenminste. Zo had ik het merendeel van de stukken uit deze bundel al opgeslagen in mijn digitale archief de ... lees verder »
Was de TV-serie beter dan het boek? Die vraag heb ik nog niet vaak hoeven stellen op dit boeklog. En gelukkig ook maar.
Toch dwingt dit boek van Rudy Kousbroek me wel om een paar woorden te wijden aan het ... lees verder »
Van Jeroen Brouwers lees ik bijna alles met plezier, behalve zijn romans. Hoewel de laatste twee minder gestileerd schijnen te zijn dan die daarvoor, heb ik ze nog niet ingekeken en ook geen plannen daartoe. Brouwers vind ik het ... lees verder »
Dit is opnieuw een Komrij-bundel waarin de informatie ontbreekt dat alle stukken eruit al eens eerder elders verschenen. Op de achterpagina van NRC-Handelsblad. Toch vind ik dat in dit geval cruciale informatie. Deelvraag in het permanente onderzoek naar mijn leesgewoonten ... lees verder »
Puur dankbaar ben ik, voor een boek als dit. Steve Jones stelt er namelijk precies de vragen in die Matt Ridley zo pijnlijk vergat in diens Nature via Nurture. Bovendien geeft Jones duidelijk aan wat de ethische consequenties kunnen zijn ... lees verder »
Cas Wouters ging verder waar Norbert Elias ophield, in diens Prozeß der Zivilisation. Dat is zowel heel interessant, door het panoramische overzicht, en toch soms wat te simpel door het ontbreken van verklaringen voor wat er veranderde.
Net als Elias ... lees verder »
J.M. Coetzee schrijft essays over boeken zoals ik ze zou kunnen willen schrijven. Eerder kwam op boeklog al de bundel Stranger Shores langs. En al mijn complimenten over dat boek gelden zonder meer ook voor deze verzameling.
Misschien is Inner Workings ... lees verder »
Vreemd genoeg herinnerde ik me dit boek als éen dat Hobsbawm alleen had geschreven. Maar het blijkt een bundel te zijn met opstellen van zes historici. Die ik dus niet eerder gelezen kan hebben. Dus is me waarschijnlijk eerder alleen ... lees verder »
Bij sommige boeken geldt dat de herlezing ze beschadigen kan. Voor Italo Calvino's [1923 – 1985] Città invisibili gaat nog iets anders op. Ik heb er een emotionele band mee, die veel moeilijker uit te leggen is dan de kwaliteiten, ... lees verder »
Het essay How Fiction Works van de criticus James Wood kwam met vele antwoorden, maar riep bij mij toch ook vragen op. Waarom toch lijkt hij plot, en andere beproefde vertelmechanismen niet interessant te vinden, bijvoorbeeld. Ik hoopte daarover meer ... lees verder »
Er zijn boeken die ik eeuwig kan blijven lezen. Maar er zijn ook boeken waar ik zo lang over doe, dat op het eind het begin me al niet meer bijstaat. Dit was er zo éen van die laatste soort. ... lees verder »
Het land van haat en nijd, waar ik hier maandag over schreef, lijkt slechts journalistieke feiten te brengen. Maar omdat ik er zo veel informatie in miste, was het voor mij geen neutraal boek. Nee, ik noemde het zelfs tendentieus.
Misschien ... lees verder »
Informatieve beschouwingen over sex zijn saai, daarom las ik dit werkje tegelijk met dat boek van Diamond. Dit is een parodie, uit 1929. Een pastiche op de schijnbaar hooggeleerde zelfhulpboeken die ook toen al de Amerikaanse markt overstroomden. Zij het ... lees verder »
Hoera, een literaire canon. We hebben er weer éen. Maar dit is wel een wat merkwaardige. Willem Kuipers stelde een lijst samen uit de boeken die iedere week werden uitverkoren voor de Volkskrant-rubriek ISBN. En die vulde hij stiekem nog ... lees verder »
Dit was ongetwijfeld éen van de aardigste boeken die ik als jurylid van de Fedde Schurer-priis te lezen kreeg. Maar tegelijk zal het waarschijnlijk voor geen enkele prijs in aanmerking komen, om een technische reden.
Jan Bouwhuis [1920] bundelde tal ... lees verder »
Fark.com is een drukbezochte portaalwebsite over actuele ontwikkelingen. Speciaal daaraan is dat het nieuws er doorgaans wordt getoond met een wat andere kop dan de overige media hanteren. Vaak is dat een honende kop.
Het boek It's Not News, It's Fark ... lees verder »
Over angsten gaat dit boek. Maar dan angsten die zich gecondenseerd hebben rond een kern van vervuiling, en een verhaal zijn gaan vormen. Ik vind de moderne legenden die dit oplevert alleen al interessant omdat ze me veel vertellen over ... lees verder »
Japan interesseert me eigenlijk maar matig, zelfs na lezing van dit boek. En ook schrijft Van Wolferen niet heel prettig. Maar toch heb ik een week of drie met Japan omgepakt, al heeft dat meer met de methode van de ... lees verder »
Het interview is bijna het moeilijkste genre in de journalistiek. Ik denk dat alleen de reportage nog net iets meer aan kwaliteiten vraagt. Maar helaas lijkt niets eenvoudiger dan het interview. Daarom zijn er helaas zo vreselijk veel talkshows op ... lees verder »
Het geheime doel van boeklog is om vast te leggen wie er allemaal meer dan eens gepubliceerd hebben in de New Yorker. Tenminste, ik denk dit weleens, als er voor de zoveelste maal een schrijver aan bod komt bij wie ... lees verder »
Alles had ik van John Updike gelezen. Zo dacht ik. Zijn gedichten, zijn verhalen, zijn romans. Zijn autobiografieën. De interviews met hem. Zijn beschouwingen over boeken. Zijn columns over golf.
Was het me toch ontgaan dat er inmiddels twee bundels zijn ... lees verder »
Hoe lang was er al sprake van dat dit boek er zou komen? Mij viel op dat Komrij het op televisie kon aanprijzen met grapjes die hij ruim dertig jaar geleden al eens opschreef. Zoals de riedel dat hij zelf ... lees verder »
Dit wordt een wat merkwaardige analyse van een schrijver, omdat ik hier ga uitleggen waarom ik hem nauwelijks kan lezen. Dat uitgangspunt klinkt waarschijnlijk als een veroordeling, en is toch niet zo bedoeld. De Haan's opvattingen over literatuur, en over ... lees verder »
Geen boek is dit, maar een essay. En dan ook nog eentje dat er naartoe redeneert welk een leuke reeks boekjes uitgeverij Bert Bakker wel niet uitbrengt over van alles.
Ook al merkwaardig is hoe ik er aan kwam trouwens. Ik ... lees verder »
Taal is in zijn eentje in staat om zwaarte op een heldere en lichte wijze zichtbaar te maken. Dat schrijft Charlotte Mutsaers in dit boek, als ze uitlegt wat goede schrijvers vermogen.
Nu zit ik verlegen om een goede beschrijving van ... lees verder »
Stond ook op mijn boodschappenlijstje, dit boek. Het is de catalogus van een tentoonstelling die Gerrit Komrij mocht samenstellen uit de collectie van het Stedelijk Museum in Amsterdam, aangevuld met essays van de schrijver over kunst, en kijken naar kunst. ... lees verder »
Ooit zag ik een diep ontroerde Joost Prinsen het lied 'Ben Ali Libi' voordragen op televisie. Dat was indrukwekkend. Maar kwam dat dan door de tekst, of is het door de emotie in de voordracht over het lot van die ... lees verder »
Jean-Paul Franssens [1938 – 2003] was schrijver en beeldend kunstenaar, maar in de eerste plaats toch verteller, denk ik. Want die vertelkunst had zich wel opvallend ontwikkeld bij hem. Tegelijk is die kracht ook zijn zwakte. Terwijl veel van gebeurtenissen ... lees verder »
Nu zo veel kranten luid klagen dat hun dood een schande zou zijn, is het misschien tijd om te wegen wat we gaan missen na hun verdwijning. Wat waren de grootste heldendaden van de Amerikaanse journalistiek in de twintigste eeuw ... lees verder »
Er zijn een paar verschillen tussen The Kingdom by the Sea en The Great Railway Bazaar die dit een beter boek maken, hoewel het aanmerkelijk minder exotisch is. Zo leek Theroux in dat andere boek enorm zijn best te doen ... lees verder »
Dit boekje stamt uit 2002 --- het jaar dat de Nederlandse monarchie weer aan een opmars in populariteit begon. De kroonprins was eindelijk aan de vrouw geraakt. En die band werd bezegeld met een breed in de publiciteit gebrachte bruiloft. ... lees verder »
Vademecum betekent: ga met mij mee. Ik vind het een intrigerend woord, al was het maar omdat ik in het woordenboek moest opzoeken waar de klemtonen liggen bij de uitspraak. Vanwege dat andere vademecum eerder deze week kwam deze nog ... lees verder »
Kleine observatietjes van verschillende mensen over wat zij kenmerkend voor de cultuur van dat moment achtten, zo rond de recente eeuwwisseling. Dat betreft dan zaken als signaleren dat er zo veel meisjes flesjes met bronwater rondsjouwen, tot dat de supermarkt ... lees verder »
Kan de ene snob wel op de andere lijken? Of met andere woorden, zijn er voorschriften te geven over wat snobisme is?
Dit lijkt mij niet, en dat zal ongetwijfeld heel elitair gedacht zijn van me. Twee mensen, of meer, ... lees verder »
Op van Maanen's website zag ik dat er inmiddels een uitgebreidere versie van dit boek op de markt is. Die heet logischerwijs Encyclopedie van misvattingen, en eigenlijk lijkt me dat de verkeerde titel. Iets een encyclopedie noemen, betekent volledigheid beloven. ... lees verder »
Er staat amper iets in dit boek over de zaak waardoor Wijnand Duyvendak de afgelopen weken plots in opspraak kwam. En dat is om meer dan éen reden jammer.
Duyvendak was sinds 2002 onder meer woordvoerder milieu namens GroenLinks in ... lees verder »
Nergens in Nederland bestond er een grotere traditie om volksverhalen te vertellen dan in de Friese Wouden. Atte Jongstra komt uit deze streek; hij bracht zijn jeugd door in Terwispel. En hoewel hij niet in het Fries schrijft, is hij ... lees verder »
Tijs Goldschmidt was een student van Dick Hillenius. Beide zijn (waren) biologen. Beide ook hebben over veel meer geschreven dan alleen de natuur alleen. Ik geef toe zo veel van Hillenius te hebben herlezen in de eerste maanden van 2008, ... lees verder »
Gerrit Komrij moet éen van de vlijtigst recyclende schrijvers van Nederland zijn. Maar, heel groen is dat hergebruik toch niet, omdat er telkens bomen voor omgaan. Papier blijft nodig voor de volgende presentatie van weer hetzelfde.
De poëziebesprekingen uit deze canon ... lees verder »
Dit boek was als boek niet zo bijzonder, maar als informatiebron wel. De schrijver is consultant, en weet daardoor te veel van de supermarktbranche. Hij houdt mij er te weinig rekening mee dat zijn publiek weleens echt elementaire kennis missen ... lees verder »
Toen dit boekje verscheen in 2003, als essay voor de Boekenweek die de dood als thema had of zoiets, kwam ik er niet goed doorheen. Daarom was dit een tweede poging, in de slipstream van Keizer's geslaagde roman en de ... lees verder »
Recenseren is een vreemde activiteit. Zo vergt het schrijven van een serieuze recensie nogal wat inspanning, waar relatief weinig tegenover staat. Domweg omdat er tussen de bespreker en het besprokene zelden iets moois groeit, en hij of zij er dan ... lees verder »
De twintigste eeuw is op allerlei manieren samen te vatten, alleen wordt er doorgaans voor gekozen te benadrukken hoeveel doden er vielen, door menselijk handelen. Dat kan. Daar valt iets voor te zeggen. Maar tegelijkertijd is de wereldbevolking nooit sneller ... lees verder »
Welk een mooi vormgegeven klein boekje is dit. Alleen daarom al roept het de vraag op waarom tegenwoordig bijna alles hetzelfde formaat heeft als iedereen gebruikt. Door de digitalisering van de uitgeverij moet het immers makkelijker zijn dan ooit eens ... lees verder »
Zeven teksten over literatuur, die niet allemaal even boeiend zijn. Van de laatste lezing begrijp ik zelfs niet eens goed waarom die in dit boek staat. En de 'vijfenzeventig woorden' met hun toelichtingen bieden ook al weinig nieuws voor wie ... lees verder »
Brengt boeklog een ode aan het lezen?
Soms, maar lang niet altijd. Denk ik. Hoe meer leeservaring ik krijg, des te minder waarde de meeste boeken overhouden. Schrijven is moeilijk. Om nog maar te zwijgen over hoe moeilijk denken is. ... lees verder »
Er zullen maar weinig filosofen zijn, uit wier oeuvre ook een moppenboekje samen te stellen is. Maar Franco Volpi slaagde er zonder moeite in het werk van Schopenhauer met dit doel te plunderen.
En goed, dan had dit boekje ook de ... lees verder »
Sommige boeken komen op het perfecte moment in iemands leven, en zijn eigenlijk alleen daardoor memorabel. Andere boeken zijn wel perfect en memorabel, alleen niet op het moment van lezen. Hun moment is al geweest, ze zijn te laat, en ... lees verder »
Is het interessant om kennis te nemen van de opvattingen die Kees ’t Hart heeft over schrijven? Ik bedoel, als ik zijn romans moet samenvatten, dan is dat toch met de woorden dat in die boeken zo veel minder gebeurt ... lees verder »
De titel van dit boek klopt niet, in vertaling. Die is te gemakzuchtig. Er staat nu twee keer 'kunst' in, terwijl dat een misleidende aanduiding is. Daarmee heeft de Nederlandse uitgever dit boek gediskwalificeerd tot kunstboek, terwijl de tekst nu ... lees verder »
Er is iets merkwaardigs met dit boek. Als ik hier zou schrijven mee te kunnen gaan in de analyses van Veenbaas, heb ik namelijk meteen partij gekozen in een nu al jaren slepend conflict in de Friese schrijverswereld. En dat ... lees verder »
Elke boekenweek komt met een thema. Dit jaar was dat Van oude menschen -- de letteren en de derde leeftijd. En wat die derde leeftijd is, weet ik ook niet. Misschien is dat de leeftijd waarop mensen hun derde gebit ... lees verder »
Zo af en toe lees ik een boek dat me geruststelt. Het kan dus wel. Er zijn wel degelijk auteurs actief die precies doen wat ik denk dat nodig is voor een goed boek.
Lage landen hoge sprongen biedt een ... lees verder »
Deze bundel essays leverde mij een wat schizofrene leeservaring op. De eerste helft had ik genoten, vol bewondering voor de praktische wijsheid van de schrijver. Maar toen dwong het dagelijkse leven mij om het boek weg te leggen. En bij ... lees verder »
Steve Jones is een van de weinige auteurs van populair-wetenschappelijke boeken die ik meer lees om hoe hij het zegt, dan om wat hij te melden heeft.
Al moet ik nu ook niet net doen meer kennis van genetica te ... lees verder »
Dit boek heet over kinderen te gaan, maar het gaat vooral over de biologische verschillen tussen jong en oud. Maar dan weer alleen als daar een metamorfose tussenzit. Over de haaitjes of zeepaardjes die er piepklein al net zo uitzien ... lees verder »
Toen dit vriendenboek uitkwam, bij de zestigste verjaardag van de dichter Philip Larkin, had hij nog maar kort te leven. Alleen wist geen van de deelnemende auteurs dit, en Larkin waarschijnlijk evenmin. Deze wetenschap maakt dit tot een soms wat ... lees verder »
Deze verzameling brieven heeft het opmerkelijkste slot dat ik ken van een boek. Dit komt doordat er eerder een versie van verscheen, in 1976, en ook te lezen is hoe die editie ontvangen werd.
White had toen al moeite met zijn ... lees verder »
Nooit geweten, maar dit blijkt er éen uit een forse reeks boeken te zijn. Onder het motto 'the art of mentoring' geeft Basic Books een hele optocht aan ervaren professionals de gelegenheid om opvolgers te adviseren. Rainer Maria Rilke deed ... lees verder »
Delen uit de reeks 'The art of mentoring' worden verramsjt op het moment. Vandaar dat ik dit boek uit de VS liet overkomen. Mijn verwachtingen erover waren niet hoog. Alleen is vier dollar ook weer geen enorme investering. Zelfs al ... lees verder »
Stine Jensen citeert in haar boeken veel en vaak, en daar doet ze zichzelf tekort mee, heb ik het idee. Ik ben niet zo geïnteresseerd in wat die ene filosoof ook alweer zei, of wat die andere over datzelfde onderwerp ... lees verder »
Ik ben inmiddels op een leeftijd dat ik oud-leerlingen heb, die carrière maken, en daarmee ook de publiciteit halen. Opvallend genoeg zijn dit altijd mannen. De vrouwen die ik lesgaf, zijn haast allemaal in de anonimiteit verdwenen. Terwijl dat toch, ... lees verder »
Het werd tijd om weer eens een McPhee te lezen. En omdat de US Open tenniskampioenschappen begonnen waren, moest deze dan maar. Zelfs al zal Levels of the Game weinig te maken hebben met hoe de tennissport tegenwoordig bedreven wordt, ... lees verder »
Op boeklog zondig ik vrij zorgeloos tegen basisregel nummer éen voor recensenten die in massamedia publiceren. Ik geef hier ook mijn ideeën over een boek weer, als dit het enige is dat ik ooit van een auteur heb gelezen. Terwijl ... lees verder »
Anthony Mertens kreeg in 2003 een herseninfarct, waarvan hij nog altijd bezig is te herstellen. Normaal schuw ik dit soort biografische gegevens hier, maar deze bundel verscheen in 2006. En ik vroeg me daardoor af of de uitgave therapeutisch bedoeld ... lees verder »
Uitgeverij Ambo vindt de illustraties in de boeken van Manguel belangrijker dan de tekst. Daarom zijn enkele Nederlandse vertalingen uitgebracht op kunstdrukpapier. Dat glimt, en bemoeilijkt het lezen. Deze uitgave had dat probleem gelukkig niet, is heel prettig vormgegeven en ... lees verder »
Voor een boek dat over sport heet te gaan, staat er nogal weinig over sport in, viel me op. In elk geval lang niet genoeg.
En Midas Dekkers maakt ook duidelijk hoe blind iemand wordt als die een onderwerp behandelt waar ... lees verder »
Van alle boeken die De Swaan heeft uitgebracht, is dit éen van de meest toegankelijke. Niet dat de andere ontoegankelijk zouden zijn, maar deze bundel heef als voordeel dat zijn ideeën compact gepresenteerd worden. Geen stuk is langer dan drie, ... lees verder »
Evenals De larf is dit een uitermate rijk geïllustreerd boek. Alleen bevat dit vooral expliciete plaatjes uit de kunstgeschiedenis van mensen die met dieren doen. Ik las het voor een deel in de trein, en het meisje naast me reageerde ... lees verder »
In 2004 interesseerde dit pamflet van de Franse econome Corinne Maier me wel. Alle aandacht ervoor intrigeerde. Ik heb toen ook nog moeite gedaan met mijn kleinenegertjesfrans en een verouderd schoolwoordenboekje haar 'tien geboden van de calculerende werknemer' naar het ... lees verder »
Bryson is in de loop der jaren steeds beter gaan schrijven, valt me op. Wat maar weer eens aan toont dat schrijven een ambacht is, en dat het tijd kost dit aan te leren.
Dit boek gaat over zijn jeugd, ... lees verder »
Sommige boeken zijn haast niet anders dan een reeks goede TV-programma's. Opvallend dat ik vooral deze associatie overhoud aan de gesprekken die Didier Eribon voerde met de kunsthistoricus Ernst Gombrich.
Goed, dan past er in een boek veel meer tekst ... lees verder »
Zijn uitgeversverhalen leuke verhalen? Soms wel, maar misschien alleen als erin benadrukt wordt dat ook uitgeven maar mensenwerk is. Iedereen voelt toch een prettig soort leedvermaak als een uitgever hooghartig iets afwijst dat elders dan ineens wel een succes wordt. ... lees verder »
De Brit V.S. Pritchett [1900 – 1997] zou éen van de allerbeste schrijvers van korte verhalen zijn geweest.
V.S. Pritchett zou ook éen van de meest inzicht verschaffende boekencritici zijn geweest.
Van zulke claims kan het de moeite waard zijn om ... lees verder »
Vuijsje heeft later een beter boek gespreken over deels hetzelfde onderwerp. Dat maakte het wat moeilijk om onbevangen over Lof der dwang te oordelen. In dit pamflet uit 1989 komt hij niet veel verder dan een vrij oppervlakkige verkenning van ... lees verder »
Dit boek is me eerder altijd ontgaan, terwijl Kousbroek ooit toch een held was. Desalniettemin kende ik gedeelten al, omdat die ook elders verschenen. Zo staan al Kousbroek's bijdragen aan de oerversie van de Opperlandse taal en letterkunde ook in ... lees verder »
Er bestaan grote overeenkomsten tussen het boek van de toen 43-jarige Herman Vuijsje over de verslonzing van Nederland, en dit, van de op dat moment 35-jarige Binnert de Beaufort. Ook al zit er bijna twintig jaar tussen de uitgaven van ... lees verder »
Het geheim achter het succes van de supermarkt Aldi is geen geheim, zo las ik eerder dit jaar. Het aanbod blijft er beperkt, maar de prijzen zijn laag. Klanten die iets kopen, beslissen alleen: ja, dit wil ik hebben, of ... lees verder »
Ik moet ontstellend veel boeken hebben gelezen over varen. Al zullen dit vooral jeugdboeken zijn geweest, met lectuur die ooit verantwoord werd geacht. Boeken vol met ferme jongens, stoere knapen. Boeken ronkend van de blinde verheerlijking, blatend over de glorie ... lees verder »
Recensenten kan ik om verschillende redenen bewonderen. Bij Komrij is dat al gauw de taal, en het onverbiddelijke oordeel. Szymborska brengt humor, en wijsheid. Wood heeft dan weer een goede bullshit detector. Maar geen van deze drie is zo compleet ... lees verder »
Keillor's romans hebben vaak iets geforceerds. En dat vind ik jammer. In zijn korte verhalen komt ook vaak genoeg een krankzinnige complicatie voor, maar dat is er altijd maar éen. Die is te daarmee goed hanteren. Romans hebben meestal meerdere ... lees verder »
Er bestaan boeken waarvoor ik blijkbaar de ideale lezer ben. Waarbij alles in mijn leesgeschiedenis ineens een voorbereiding lijkt op het moment dat de eerste bladzijde wordt opgeslagen. Omdat daarna zo veel herkenning volgt.
Rudy Kousbroek en Willem Frederik Hermans hebben ... lees verder »
Zelden heb ik een effectievere mix van twee genres gelezen, als Bryson gelukt is met dit boek. In Made in America wordt geschiedschrijving gecombineerd met etymologie. Door te vertellen hoe de VS zich ontwikkelde als land, maakt Bryson heel mooi ... lees verder »
Ethel Portnoy [1927 – 2004] een feministisch schrijfster noemen, is misschien wel terecht. Zij tooit ook zichzelf een paar keer met dit label in dit boek. En toch heb ik haar nooit als een feministisch schrijfster gelezen. Wel als iemand ... lees verder »
Was Maeve Brennan [1917 – 1993] een biografie waard? Dit lijkt een wat rare vraag. Er is over iedereen een biografie te schrijven, en mits dit dan maar goed gedaan wordt, kan niemand daar ook maar een tel bezwaar tegen ... lees verder »
Er is in het presteren van vele schrijvers een tijd waarin het allemaal wat minder goed uitpakt dan voorheen. En waar het hoogtepunt in het oeuvre van Willem Frederik Hermans [1921 – 1995] lag, weet ik niet precies, maar ik ... lees verder »
Dit moet verreweg het meest ambitieuze boek zijn dat ik de laatste jaren gelezen heb. De makers hebben hier namelijk in geprobeerd een grote wereldgeschiedenis schrijven, over de wisselwerking tussen de mens en zijn omgeving. Maar omdat ik dit boek ... lees verder »
Een lezer ben ik, veel meer dan een bibliofiel. Toch kan een zekere drang tot volledigheid me niet worden ontzegd. Zo stak het me al lang dat van alle boeken die Karel van het Reve ooit uitgaf, ik deze niet ... lees verder »
Delen van dit boek zijn inmiddels achterhaald. Nergens in Nederland zal de Marxistische Andragogie nog worden bestudeerd, al weet ik natuurlijk niet precies wat er allemaal in de Oost-Groninger dorpshuizen gebeurt. Die manier van naar de werkelijkheid kijken is inmiddels ... lees verder »
Eind jaren zestig kwam de anti-psychiatrie op, als beweging tegen de therapeutische praktijken van dat moment. Die onwetenschappelijk waren – want wat is schizofrenie nu eigenlijk, of depressie – en de patiënt waarschijnlijk meer kwaad deden dan goed.
Zoals vrijwel ... lees verder »
Zowel Simon Carmiggelt, Willem Wittkampf, als Martin Bril hebben weleens opgemerkt hoe zeer zij McSorley's Wonderful Saloon bewonderden. Of misschien zeiden anderen het over deze auteurs. Maar dit was niet eens de reden dat dit boek een soort totem werd, ... lees verder »
Ik kocht dit boek in een boekwinkel. En dat is inmiddels opmerkelijk genoeg om aangetekend te worden. Boekhandels hebben namelijk veel van hetzelfde, en zelden precies wat ik zoek. Internet kent dat probleem niet. Maar de handel online komt met ... lees verder »
De lange en goed geschreven reportage, die documentaire op papier, heet tegenwoordig literaire non-fictie. Ik vind die benaming rijkelijk pretentieus, en misschien wel onnozel. Het verschijnsel is namelijk niet nieuw. Historici durven het bijvoorbeeld zelfs nog niet eens zo heel ... lees verder »
Kousbroek's fascinatie voor de werking van het geheugen werd al eens eerder aangestipt op dit boeklog, bij de bespreking van het liber amicorum Het magistrale vernuft. In de inmiddels klassieke bundel Het Meer der herinnering zijn acht van de vierentwintig ... lees verder »
Ik lees weleens een boek, en toch heb ik zelden een concreet antwoord klaar als iemand me vraagt waar of ik op het moment in bezig ben. Het handigst is het om in zo'n geval dan maar het boek in ... lees verder »
Merkwaardig aan dit boek was dat ik het al grotendeels meende te kennen. Toch was ik er zeker van het nooit eerder gelezen te hebben.
Maar Een mens als huisdier blijkt later nog eens opnieuw te zijn uitgegeven. Het komt ... lees verder »
Er bestaan voor mij twee soorten van teksten in het werk van De Swaan.
Van de ene soort houd ik zeer. Daarin behandelt hij verschijnselen die iedereen heeft kunnen waarnemen, maar daar plaatst hij dan opvallend nieuwe opmerkingen bij. Zijn ... lees verder »
Eenmaal afgestudeerd ligt het niet voor de hand nog eens een boek te lezen dat als inleiding kan dienen op je vakgebied. Dit gebeurt eigenlijk nooit. Alsof in zulke boeken niets kan staan dat nog eens verrassende inzichten brengt.
Nu ben ... lees verder »
Simon Carmiggelt schreef in 1979 het cadeauboek voor de jaarlijkse boekenweek. Dat heette Mooi kado. En normaal is de oplage van het boekenweekgeschenk zo groot, dat de auteur er vervolgens voor jaren niet meer aan verdienen kan. Maar Carmiggelt leek ... lees verder »
Gerrit Komrij schreef een tijd de wekelijkse rubriek 'Gouden woorden' op de achterpagina van NRC-Handelsblad. En ik begreep nooit zo goed waarom hij zich daarin zo druk maakte over de veelal politieke waan van de dag. Mij was bekend wat ... lees verder »
Het is waarschijnlijk geen wonder dat Norbert Elias etiquetteboeken gebruikte om zijn theorieën te illustreren over de veranderingen in cultuur en civilisatie. Etiquetteboeken zijn tijdcapsules.
In dit boek wordt bijvoorbeeld meermaals de waarschuwing uitgesproken dat een echte man geen sokken ... lees verder »
Pritchett's verblijf in Parijs, zo vlak na de Eerste Wereldoorlog, was erg vormend voor hem. Dit betekent ook dat het tweede deel van zijn autobiografie vooral over die paar jaar gaat. Meteen na Frankrijk zou hij door de Cristian Science ... lees verder »
Boekenweken leveren altijd talloze gelegenheidswerkjes op, en maar zelden spul dat de moeite van het herlezen waard is. Dit boek is de uitzondering op die regel.
Dat komt allereerst door de schrijfstijl van Martin van Amerongen, die aangenaambaar leesbaar maakt ... lees verder »
Na zijn boeken over Duitsland en België gelezen te hebben, was het logisch om Van Istendael ook nog eens over Nederland aan het woord te laten. De man heeft hier gewoond, in zijn jeugd. En zijn uitgever is in Amsterdam ... lees verder »
Van Kooten heeft mij in de humor opgevoed. Was het niet door de TV-programma's die hij maakte met Wim de Bie, danwel door hun beider Bescheurkalenders. Dus wist ik ook welke humoristen hij bewondert. Van een idool lees je elk ... lees verder »
Elders schreef ik laatst over mijn eeuwige fascinatie voor 'de geschiedenis van het ik'. Wat is het toch dat bepaalt wie ik nu ben en wat ik wil? En hoe kan dit zijn veranderd, in de loop der geschiedenis?
Dit is ... lees verder »
Eerder kwamen op boeklog al eens de cultuurgeschiedenissen langs van vuur, zout, arabische gom, blond haar, het bed, oplichters, en voetbal. Plus zo nog wel wat meer. Omdat ik nogal van die manier van geschiedschrijving houd. Door de nadruk op ... lees verder »
De Britse auteur J.G. Ballard hoorde in 2006 dat hij ver uitgezaaide, en waarschijnlijk niet meer te genezen prostaatkanker had. Desondanks begon hij in 2007 aan deze autobiografie. Waarbij aangetekend moet worden dat Ballard al twee romans schreef die zo ... lees verder »
Het Boekenweekessay ditmaal is éen van de aardigste van de laatste jaren. Al kan het gezien worden als propaganda voor een wat primitief nationalisme, doordat er ook een pleidooi in zit voor het belang van geschiedenisles op school. Maar eigenlijk ... lees verder »
Gerrit Komrij geeft weleens een lezing. En de tekst daarvan wordt dan apart uitgegeven, of komt samengevat in de krant te staan. En ik ben liefhebber van Komrij genoeg om dit allemaal te verzamelen.
Gerrit Komrij geeft ook weleens een ... lees verder »
Mijn geheugen sprak en zei: dit heb je al eens gelezen. Dat leek me eigenaardig voor een boek uit 2006. Mijn gedachten gingen daarom meteen uit naar een Nederlands schrijver, die altijd zo vlijtig zonder bronvermelding bij de groten leent ... lees verder »
Van de drie delen Encyclopedie van de domheid draagt deze aflevering de titel encyclopedie het meest terecht. Van Boxsel biedt namelijk in de laatste helft een ruim overzicht van de vele Belgen en Nederlanders die er een interessant waanidee op ... lees verder »
Het is weinigen gegeven mij te laten lachen om kale wetenschappelijke feitjes. Bill Bryson lukt dat wel. Daarom durf ik het ook rustig aan om een boek van hem te lezen over de Engelse taal, terwijl me daarin ongetwijfeld vele ... lees verder »
Een Nederlandse stripliefhebber vertelde de geschiedenis van het Disney-concern na in een boekje, met daarbij een nadruk op de vroege jaren. Hiermee maakte hij het zichzelf niet makkelijk, er zijn tientallen andere studies over verschenen. Al zijn die in het ... lees verder »
Lees Hemingway's Moveable Feast tezamen met Liebling's Between Meals, en u weet alles over het Parijs van voor de Tweede Wereldoorlog, zo wordt nog weleens geschreven. Meestal door Amerikanen, overigens.
Tja.
Toegegeven, beide boeken hebben Parijs als decor, in een tijd dat ... lees verder »
Elias' boek over Mozart is geen boek, maar bevat verschillende aanzetten tot wat een boek had moeten worden. Helaas overleed de schrijver voor hij zijn ideeën heeft kunnen uitwerken.
Van deze gedeelten vond ik de eerste het interessantst, omdat dit ... lees verder »
Goed dat er eens een boek verschijnt over wat muziek met ons doet. Maar jammer dan weer dat het van de neuroloog Oliver Sacks is. Niet dat ik iets tegen Sacks heb. Ik vind alleen dat zijn methode wat ... lees verder »
Toen onlangs Pierre Beek overleed, de zanger van Hank the Knife and The Jets, zei me dat niet veel. De groep had wat hitjes gehad toen ik nog niet naar muziek luisterde. En éen van de platen wordt tot op ... lees verder »
Ik kan me niet herinneren hoe het was om bang te zijn voor het donker, als kind. Er is alleen nog de wetenschap ooit bang te zijn geweest. De angst zelf is slechts via omwegen te reconstrueren; en dan nog ... lees verder »
Canetti [1905 – 1994] was al oneindig groot, en eeuwig Nobelprijswinnaar, toen er toch nog altijd nieuwe boeken van hem verschenen. Die ik vervolgens gewoon kopen kon, in eerste druk. Dat heb ik altijd bijzonder gevonden. Er was werk dat ... lees verder »
Hemingway schreef erg kleinzielig over Fitzgerald in A Moveable Feast. Een boek dat uit de jaren vijftig stamt. Maar F. Scott Fitzgerald stierf al in 1940. Nogal ongelukkig, als een vrijwel vergeten schrijver. Het grote succes uit zijn begintijd had ... lees verder »
Epstein had deze verzameling ook Narcissus at the Pool kunnen noemen, wat mij betreft. De titel zal wel een verontschuldiging inhouden -- deze stukken lagen er nu eenmaal, die moesten ook maar eens verzameld worden. Dan zou het over zijn. ... lees verder »
De vraag is klassiek. En het debat daarover was altijd hevig. Maar worden iemands eigenschappen nu vooral bepaald door zijn aanleg (nature), of door zijn opvoeding (nurture)?
Het antwoord op deze vraag kan veelbetekenend zijn. Kijk maar naar eens het ... lees verder »
De verzamelde gedichten van Wallace Stevens [1879 – 1951] heb ik al enige jaren in huis. Zonder er heel veel verder mee te komen.
Amerikaanse poëzie is tegenwoordig vaak anekdotisch, alleen bestaat er ook een belangrijke stroming met een juist heel ... lees verder »
Merkwaardig dat ik, zonder daarop uit te zijn, ineens zo veel over het leven van Rudy Kousbroek meekreeg binnen een paar dagen. Dit boek gaat voor een deel over hoe ons land binnenkwam, voor het eerst in het vaderland na ... lees verder »
Als ik een boek lees, is dat meestal zonder vooropgezet doel. Dat voorkomt zo makkelijk teleurstellingen. Maar soms is er wel een reden. Ik zou me nooit voor een boek over het grote koloniale conflict tussen 1945 en 1950 geïnteresseerd ... lees verder »
De Canadese auteur Margaret Atwood werd in 2000 uitgenodigd om de Epsom Lectures te geven aan de universiteit van Cambridge. Zes lezingen waren dat, voor een algemeen publiek, over schrijven en het schrijversleven. Dit boek bevat de bewerkingen van die ... lees verder »
Door dit boek is me ineens duidelijker waarom Geert Mak van een kneuterig soort nostalgie beschuldigd kan worden. Omdat Mak uiteindelijk een buitenstaander bleef toen hij beschreef dat het boerenleven verdwijnt, en uitlegde hoe dit zijn weerslag heeft op het ... lees verder »
Ooit had Het Parool prachtige wetenschapsbijlagen. Hans van Maanen was er nog redacteur, Peter Bügel columnist. En het ging vrijwel iedere week prettig hard tegen het al te gemakzuchtige denken over wetenschap en de slechte journalistiek die daarvan het gevolg ... lees verder »
Dit is een elementair boek voor iedereen die een mening hebben wil over de politiek in Nederland. Het bevat zoveel basisinformatie over de rot in het openbaar bestuur dat ik het verplicht zou voorschrijven aan de lezers van mijn weblogs, ... lees verder »
Wat verwachtte ik van dit boek? Dat is een vraag die absoluut meespeelt bij het bespreken van non-fictie. Zakelijke teksten moeten me op zijn minst nieuwe feiten aanreiken om de moeite waard te zijn. Van James Kennedy hoopte ik dat ... lees verder »
Eén van de meest onzindelijke gedachten van het moment vind ik die van de technische singulariteit. Er komt een tijd, zo willen de profeten van dit idee, dat de machines die wij bouwen intelligenter zijn dan wij. O ja? En ... lees verder »
Dit boek lag al op de stapel nog te lezen titels, toen ik het genoemd zag in Tegen het idealisme. Joop Goudsblom en Pierre Vinken leerden elkaar namelijk kennen in hun studietijd. Dus als Goudsblom dit boek een persoonlijke zoektocht ... lees verder »
Het Nederlandse boek Onverplichte lectuur kwam hier in 2005 al eens langs. Diep bewonderd door mij, als een titel die ik eens in de zoveel tijd herlezen moet.
Waarom dan toch ook de Amerikaanse versie aangeschaft, die eveneens niet meer dan ... lees verder »
Het vierde deel in de reeks memoires van Clive James is dit. En mijn verwachtingen over het boek waren enerzijds hoog, omdat James het schreef, terwijl ik tegelijk ook een enorm voorbehoud maakte. Want, waar de eerste 'onbetrouwbare herinneringen' een ... lees verder »
Als idee voor een boek is het geweldig. Benoem de hypocrisie maar eens waarmee we dagelijks omringd worden. En schets al doende een prachtig tijdsbeeld.
Punt is alleen dat er altijd een zekere mate van hypocrisie noodzakelijk is, om maatschappelijk te ... lees verder »
Misschien wordt dit meer een meditatie over taal, en geheugen, dan over deze bundel met aantekeningen van Elias Canetti. Dat komt omdat ik dit boek in korte tijd drie keer gelezen heb; en me daarbij wat zaken zijn opgevallen.
Ik begon ... lees verder »
Het is een merkwaardig ding, zo'n dik en vol boek over beeldende kunst waarin toch alleen maar tekst staat. Maar eerder sprak ik al eens uit dat illustraties in een werk gauw de woorden overheersen. En als Robert Hughes' beschrijvingen ... lees verder »
Wendy Lesser deed voor deze bundel essays iets dat ook ik hier op boeklog weleens probeer. Zij het dan dat zij er werk van maakte. Ze herlas telkens een boek dat lang geleden indruk maakte, en schreef op of die ... lees verder »
Mijn kennismaking met de Britse schrijver Alain de Botton verliep alweer lang geleden via de roman Kiss & Tell. Dat was een liefdesgeschiedenis, die vermomd werd als biografie van een doodgewone jonge vrouw. En juist de tegenstelling tussen dat pompeuze ... lees verder »
Stephen Fry schrijft ook gedichten. Alleen is de kans niet heel groot dat u of ik ooit éen vrij vers hem te lezen krijgen. Fry is zich maar al te zeer bewust dat zijn status als bekende Brit elke objectieve ... lees verder »
Van alles wat ik dit jaar herlas van Dick Hillenius, pakte dit boek het meest indrukwekkend uit. Toch is het waarschijnlijk ook het meest verouderd. De tweede helft van Oefeningen voor het derde oog gaat er namelijk over Hillenius een ... lees verder »
Niets merkwaardiger dan om een boek te lezen waarin de auteur zich verdiept in wat mij al decennia boeit. Zo'n werk is nauwelijks neutraal te bekijken. Alleen al omdat de schrijver gedaan heeft wat ik al die tijd heb nagelaten. ... lees verder »
Gelukkig, dit was er weer eens éen. Zo'n ouderwets goed geschreven roman die me vergeten deed dat ik aan het lezen was. Zo'n boek waarover ik alleen maar verzuchten kan hoe jammer het is dat er nauwelijks schrijvers zijn die ... lees verder »
Dezer dagen hebben de media het nogal eens over de brouille tussen de schrijvers Arnon Grunberg en A.F.Th. Van der Heijden. Grunberg kwam daar afgelopen zaterdag ook nog weer op terug in zijn wekelijkse brief in Het Parool. Al kunnen ... lees verder »
Ik weet niet goed of dit éen van mijn favoriete deeltjes Privé-domein is. Wel weet ik dat het boek probleemloos elk decennium herlezen kan worden. En dat komt misschien omdat de inhoud met vrij grote tussenpozen opgeschreven werd. Terwijl de ... lees verder »
Jammer van de poëzierecensies, dacht ik na afloop van dit boek. Want, hoe gaat dat. Piet Gerbrandy verzamelde in deze bundel een aantal zeer interessante essays over waar literatuur volgens hem voor moet staan. Maar die werden aangevuld met kritieken ... lees verder »
De essaybundel On Photography bleek typisch zo'n boek te zijn dat na afloop de vraag opriep wat ik in vredesnaam allemaal gelezen had. Wat beweerde Sontag nu eigenlijk, op de keper beschouwd? En in hoeverre had ze dat dan niet ... lees verder »
Er zijn schrijvers die ik nooit lees, omdat hun wereld de mijne niet is. Wat Stephen King als griezelig beschrijft in zijn boeken, doet me werkelijk niets, omdat ik de omstandigheden te bedacht vind. Voor mij zijn bijvoorbeeld veel eerder ... lees verder »
Op vakantie kreeg ik ooit ruzie met een Amerikaan. Hij vond het volkomen onverantwoordelijk dat ik zonder helm op rondfietste. Ook al was het veertig graden in de schaduw, en zouden mijn hersenen in verpakking langzaam gaar zijn gestoofd. In ... lees verder »
Ergens in dit boek speculeert de wiskundige Paulos over wat maakt dat wij zo veel betekenis aan toeval hechten. Volgens hem is die houding cultureel bepaald. Van het moment. In de verhalen die wij tegenwoordig lezen, of zien, wordt toeval ... lees verder »
Paul de Wispelaere was mij vooral bekend als auteur van sterk autobiografisch geïnspireerde fictie. Dit was een eerste kennismaking met zijn meer wetenschappelijke werk, en die viel me niet altijd mee. De auteur denkt nogal slordig soms.
Het boek ... lees verder »
Somberder boek zal ik dit jaar lezen. Ondersteboven is de bijna klinische opsomming van wat er allemaal mis gaat in de wereld. En dat is nogal wat.
Galeano leert me onder meer dat er nog nooit zo veel armen in de ... lees verder »
De schrijfster Eudora Welty [1909 – 2001] was ooit een kind, net als iedereen, en ze vertelt daarover in dit boek. Al gaat het ook wel over waar ze school ging, wat haar eerste baantjes waren, en wat ze haar ... lees verder »
De criticus Arjan Peters was me om een paar redenen bekend, die allemaal weinig met deze bundel te maken hebben. Zo schreef hij vernietigend over het debuut van schrijfster Désanne van Brederode, om later met haar te trouwen. En dan ... lees verder »
Ooit was ook Maarten ’t Hart een schrijver die het vak nog leren moest. En de essays in deze bundel getuigen ervan dat dit moeite heeft gekost. Hoewel allemaal zeer leesbaar, hebben de verzamelde stukken vaak iets onhandigs.
Dit kan ... lees verder »
Ik herinnerde me De onmogelijke liefde als een redelijk geslaagde voorganger van de fotosyntheses. Goed er aan was dat de vele foto's op glanspapier zijn afgedrukt, zodat ook de kleine details opvallen. Maar aan die voortreffelijkheid werd dan weer afgedaan ... lees verder »
Dit is een tijd waarin ik oude vertrouwde boeken moet lezen, om even weer te zien te wat kwaliteit is. En om gerustgesteld te worden dat er ook waarlijk goede schrijvers zijn.
Onverplichte lectuur is een boek met recensies over boeken ... lees verder »
Dit was de enige bundel van Rudy Kousbroek die ik niet eerder gelezen had. Mijn vooroordelen waren te groot. Niet dat ik Kousbroek wantrouwde. Maar Het Oostindisch kampsyndroom leek me een boek vol polemiek. En het is heel moeilijk om ... lees verder »
Er is een heel beeldscherm te vullen met bezigheden van Richard Buckminster Fuller [1895-1983] die nuttig hebben uitgepakt. Schrijver was hij, dichter, uitvinder, ontwerper. Visionair. En in bijna alles interessant. In de jaren zestig schreef hij dit boekje. Dat was ... lees verder »
Merkwaardig aan Opgespoorde wonderen, maar ook aan het hier eerder besproken Verborgen verwantschappen, is dat Kousbroek's praatjes bij de plaatjes me zo rustig maken.
Zijn teksten hebben op mij het kalmerende effect van bedaarde klassieke muziek, op de achtergrond. Terwijl Kousbroek ... lees verder »
Toen Jan Siebelink eindelijk een bestseller had, met een boek dat hij al vaker schreef, riep dat behoorlijk wat kinnesinne op. Nederlanders zijn er traditioneel slecht in om anderen iets te gunnen. Maar onder Siebelink's critici kwam ook het verwijt ... lees verder »
Dit bleek weer eens een kort, maar bijna perfect boek van John McPhee te zijn. Dat is een auteur die er als geen ander in slaagt een onderwerp uit te kiezen dat te saai voor woorden lijkt, om dit vooroordeel ... lees verder »
Er is iets merkwaardigs met deze bundel essays van Theodore Dalrymple. De tweede helft maakt bijvoorbeeld het deel daarvoor eigenlijk wat nietszeggend, en braaf.
Dalrymple publiceert in de eerste helft van het boek een aantal keurige essays over culturele onderwerpen, en ... lees verder »
Ik heb ooit enige uren van mijn leven verspild in een bioscoop, aan Out of Africa. Deze trage film was niet aan mij besteed, op zijn zachtst gezegd, door de al te voorspelbare Hollywood-schmaltz. Toen er links en rechts van ... lees verder »
Dit boek had ik zo gauw niet gelezen als de schrijver niet geïnterviewd was op TV. Want, wat hij daar zei, klonk goed. Geloof is een persoonlijke zaak, volgens Laroui. Waarmee hij zich uitsprak tegen de bewusteloosheid die georganiseerde godsdienst ... lees verder »
Montaigne was de eerste moderne Europeaan die persoonlijke essays schreef. Hij stierf in 1592. Francis Bacon was de tweede, en zijn essays verschenen al vrij kort na die van Montaigne. Ze zijn minstens even beroemd. Toch had ik nooit iets ... lees verder »
Als u gaapt of aan uw kin krabt terwijl u zich afvraagt deze onzin verder te moeten lezen of nu toch echt even iets nuttigers met uw leven te doen, noemen biologen dat een oversprong. Twee tegenstrijdige emoties vechten om ... lees verder »
Palimpsest maakte met terugwerkende kracht duidelijk waarom Gore Vidal in Point to Point Navigation zo veel over zijn vader heeft geschreven. Dat was een goedmakertje. In Palimpsest gaat namelijk de meeste aandacht uit naar zijn moeder. Nina. Terwijl hij haar ... lees verder »
Begin dertig was Gerrit Komrij, toen hij de stukken schreef die in deze bundel mengelwerk zijn opgenomen. Half zijn leeftijd was ik toen het boek voor de eerste keer las. En daarmee ontdekte ik toen meer dan alleen een schrijver. ... lees verder »
Ik zie de drie delen die nu zijn uitgekomen met interviews uit Paris Review als éen boek, met vele hoogtepunten, en toch ook wel minder interessante gesprekken. Maar gedwongen tot een keuze zou ik waarschijnlijk het eerste deel tot het ... lees verder »
Vijfhonderd pagina's aan interview, met in dit geval zestien auteurs die over hun werk praten. Waarom zou iemand de moeite nemen die te gaan lezen? Nee sterker nog, waarom wil iemand niet alleen deel twee uit de reeks lezen, maar ... lees verder »
Er is éen nadeel aan boeken als deze interviewbundel. Ik ben allereerst toch het meest geïnteresseerd in de gesprekken met schrijvers die me iets zeggen. Dus op een gegeven moment was ik in de delen éen, twee, en drie tegelijk ... lees verder »
De bundels met interviews uit het tijdschrift Paris Review zullen voor elke lezer verschillend zijn. Want, er staan altijd gesprekken in met auteurs van wie alleen de naam misschien wat zegt, maar het werk onbekend is. En andersom. Er kunnen ... lees verder »
In boeklogjes staat altijd het kaft afgebeeld van het boek dat ik las. Die afbeelding maakt duidelijker dan de beschrijving aan het eind welke versie ik precies gelezen heb. En afgezien daarvan is een webpagina met alleen maar tekst statisch, ... lees verder »
Het was voor mij merkwaardig om te zien hoe in een bloemlezing zo vol van verhalen en gedichten toch alleen de zakelijke teksten houdbaar zijn gebleven. Dorothy Parker [1893 – 1967] is een legende, die bestaat uit vele bon mots, ... lees verder »
Nuttig aan het achter elkaar lezen van Abram de Swaan's boeken, is dat me duidelijk wordt wat me in hem aantrekt als schrijver, en wat eigenlijk niet.
Bundels zoals deze, Perron Nederland, met essays die voor een algemeen publiek geschreven zijn, ... lees verder »
Tot de luttele zekerheden in dit leven horen dat er elk jaar een boekenweek gehouden wordt in maart, dat iemand die dan een boek koopt daarbij een ander werkje geschonken krijgt, en dat dit cadeau steevast een niemendalletje blijkt te ... lees verder »
Dit Boekenweekessay heeft een kernzin, en dat is altijd prettig. Bovendien is het een goede kernzin, zelfs al wordt de rest van het boek er enigszins mee tot vulling gedegradeerd.
Dekkers schrijft op pagina 31:
Eén dier is geen dier.
En vervolgt:
Dieren ... lees verder »
Ik had een probleem met dit boek, maar dat lag absoluut aan mij. Ik verwachtte er blijkbaar iets anders van dan historica Ileen Montijn me leverde.
Maar wat waren die verwachtingen dan precies?
Schoonheid als hartstocht is de ondertitel van een vorstelijk ... lees verder »
Pijn is een nogal intiem onderwerp. Niemand kan een ander vertellen hoe het is om een bepaalde pijn te lijden; hoogstens is die ervaring met lotgenoten te delen.
Pijn verhevigt weliswaar de beleving van het nu, maar meestal niet op ... lees verder »
Opmerkelijk aan de reisboeken van Paul Theroux is dat doorgaans onbenoemd blijft hoeveel tijd er verstrijkt. Dit kan misschien ook moeilijk anders. Maar dat zijn rondreis langs de Middellandse zeekust een kleine anderhalf jaar duurde, volgt niet éen op éen ... lees verder »
Bril's boeken hebben doorgaans een laag soortelijk gewicht. Er valt weinig aan te onthouden. Ik lees ze om de stijl van de auteur, en diens formuleringen. De boeken die hij het moment uitbrengt, zijn vooral vermaak.
Bij een verzamelbundel als deze ... lees verder »
Twee openbare lezingen gaf Gerrit Komrij, toen hij in 1999 gastschrijver was aan de Leidse universiteit. De eerste kreeg als titel 'Hoe lees je poëzie?' en de tweede 'Hoe schrijf je poëzie?'. Beide zijn verzameld in dit boek.
'Hoe schrijf je ... lees verder »
Ik had de naam Peter Ackroyd verward met die van Peter Carey. Daardoor kreeg ik een boek in handen dat niet was wat ik verwachtte. Dit is geen biografische schets van een fictie-auteur over een beroemde voorganger. Dit is een ... lees verder »
Digitale media maken veel mogelijk. Dat u op dit moment een recensie van een boek leest op een beeldscherm, bijvoorbeeld. Maar al die nieuwe digitale mogelijkheden samen zorgen ook voor verwarring. Want, er bestonden al media. En die hadden al ... lees verder »
Een geslaagd boek schrijven over een mislukking --- dat moet toch mogelijk zijn, dacht Joseph Heller [1923 – 1999] aan het eind van zijn leven. Om vervolgens een werkelijk stomvervelend boek te produceren, vol met postmoderne grapjes.
De ellende begint al ... lees verder »
I read this book as background material to Dennis Potter's TV series The Singing Detective, that I watched on DVD the other day. Although, these interviews are about everything he has done.
And, it is always strange to read interviews in ... lees verder »
Mooi van een boek dat 'een pond aan papier' heet, is als het dan ook werkelijk 453,6 gram weegt. Dit toont aan dat er over de details is nagedacht. Ook al staat er daarom misschien minder tekst op de pagina ... lees verder »
Begin jaren zeventig deed Garrison Keillor onderzoek naar de 'Grand Ol Opry'; dit is een radioprogramma met voornamelijk country-muziek dat al sinds 1925 wordt uitgezonden. Hij raakte daar zo door geïnspireerd dat hij zelf een gevarieerd programma met publiek wilde ... lees verder »
Er komt geen woord over Portugal voor in deze bundel, maar voor al die pagina's proza plopte een titel met prettig veel p's wel plezierig. Zo dacht de dichter Hall. Gelukkig is er verder aan de stukken niets gemaakts te ... lees verder »
De grootste schatten staan dikwijls al jaren in de kast, zonder dat ik er zelfs maar naar omkijk. Ik had deze bundel van Hillenius overgeslagen bij het herlezen van zijn werk eerder dit jaar, omdat ik meende dat me alles ... lees verder »
Een boek als dit is niet zo maar in een Nederlandse bibliotheek voorhanden, dus schaf ik het aan. Met als reden dat het hopelijk antwoorden biedt op vragen, die ik gedeeltelijk al eens formuleerde toen boeklog begon.
Waarom heet bij anderen ... lees verder »
De dissertatie is nogal in status gedaald hier de afgelopen decennia. Dit komt mede door bezuinigingen van enkele CDA-kabinetten in de jaren tachtig. Kregen potentiële onderzoekers voorheen nog gewoon een aanstelling aan de universiteit, vanaf toen werd hun status een ... lees verder »
Hillenius moest een lezing komen houden over hem opgedragen onderwerp. 'De psychobiologie van het feestvieren'. En het eerste wat hij deed toen, was uitleggen dat hij geen idee had wat het woord 'psychobiologie' zou kunnen betekenen.
Dus werd dit een ... lees verder »
Is het mogelijk om volkomen neutraal aan een boek te beginnen?
Ik vrees van niet. Al helemaal niet meer sinds me gebleken is dat het niets over de kwaliteit zegt dat een boek is uitgegeven.
Vorig jaar las ik een bundel ... lees verder »
Het geheime doel van boeklog is om vast te leggen wat in deze tijd normaal wordt geacht, en waarom dan wel. Al was het maar omdat elk tijdsgewricht met zijn eigen hypocrisie komt, en het daar in beschouwingen elders te ... lees verder »
De excentrieke auteur en fotograaf Frederic Rolfe [1860 – 1913], Baron Corvo, heeft nog altijd een cult aan volgers, waartoe zeer nadrukkelijk de Nederlandse schrijver en vertaler Geerten Meijsing behoort. Toch had zelfs Meijsing waarschijnlijk nooit van Rolfe gehoord, als ... lees verder »
Achterin vat psycholoog Richard Wiseman de inhoud van Quirkology samen in tien leuke weetjes, waardoor geen gesprek aan tafel voortaan meer saai hoeft te zijn. Daaronder is het tidbit als dat vrouwen domweg niet herkennen welke contactadvertenties de andere sexe ... lees verder »
Ik herlas deze bundel verhalen en opstellen vanuit een ergernis. Laatst besprak ik namelijk een nogal slechte Friese roman, waarin zo nodig een personage moest voorkomen dat zich de incarnatie van Dylan Thomas noemde. En ik vond het opvoeren van ... lees verder »
Het is al vaker geconstateerd hier bij boeken over hardlopen, maar de schrijvers daarvan missen meestal iets. Ze roepen nooit de herkenning op hoe het voor mij was om hard te lopen. Daarbij vraag ik echt niet veel, hoogstens wat ... lees verder »
Na Opgespoorde wonderen en Verborgen verwantschappen is dit Kousbroek's derde bundel met fotosyntheses. Het zal ook de laatste zijn, zo staat voorin.
Eerder noemde ik Kousbroek's aanpak in deze boeken wat oneerbiedig 'praatjes bij plaatjes.' Alleen kiest hij nooit foto's ... lees verder »
Er is een Noorden dat ik vrijwel niet ken. Het gebied tegen de Waddenzee aan, waar de wereld nogal kaal is en het volgens mij nooit ophoudt met waaien. Annemarie Kok beschreef dat land in dit boek.
Kok was in ... lees verder »
Sommige waargebeurde verhalen zijn zo merkwaardig dat ze als fictieboek niet hadden gewerkt. Dit boek biedt éen van die verhalen. Het is de opmerkelijke geschiedenis van Norton Townshend Dodge, een uiterst verstrooide college-professor uit de VS, die vrijwel in zijn ... lees verder »
Ik zocht in mijn digitale archief om wie me ooit had aanbevolen The Raymond Chandler Papers te gaan lezen. Maar daarbij viel me iets op. Ik had al eens twee autobiografische boeken van deze auteur uit de bibliotheek gehaald, veertien ... lees verder »
Prachtig boek, op éen klein maar wezenlijk punt na. Als het Van Doorn te doen was om te definiëren wat interventiewetenschappen kunnen betekenen, dan blijft hij voor mij daarbij hangen in een te theoretisch ideaal. Simpelweg omdat detzelfde kritiek die ... lees verder »
Eén op de vijf boeken die ik lees, bestaat uit een verzamelbundel. En hoewel het mij dus blijkbaar prettig is om collecties van losse artikelen te lezen, maakt deze voorkeur het me telkens wel moeilijk om informatieve boeklogjes te schrijven.
Neem ... lees verder »
De tip om dit boek te lezen kwam van Gerard van Westerloo, die het terloops roemde tijdens een interview op de zender Het Gesprek. Ik dacht toen nog dat de naam Remnick nieuw voor me was, maar dit bleek niet ... lees verder »
Van alle literaire genres zijn boeken als deze het moeilijkst te bespreken. In Reserves staan namelijk vooral aforismen. Sommige daarvan zijn heel kort, en toch diep. Zo heet een heel hoofdstuk bij Goudsblom: 'Twijfel ik?'.
Goudsblom debuteerde in 1958, met ... lees verder »
De treffendste analyses over Nederland komen niet van landgenoten. De vis kent het water niet waarin die zwemt. Analyses hebben ook alleen nut als er in detail vergeleken kan worden, tussen hoe het hier is en daar.
Simon Kuper voldoet ... lees verder »
Tien jaar na The Book of Heroic Failures bracht Stephen Pile een vervolg uit. Al was dit met enige schaamte. Er waren nog maar negen jaar verstreken. En zijn debuut, dat een ode wilde zijn aan de mislukking, was een ... lees verder »
Hoogleraar Moderne Nederlandse letterkunde, dat lijkt me meer de benaming voor een sadistische straf dan de aanduiding voor een achtenswaardig beroep. Het is al zo zelden een genoegen om Nederlandstalige fictie en poëzie te lezen. Laat staan om er serieus ... lees verder »
Ik las eerder boeken van de Tofflers, zie ook hier, maar dit was altijd ruim nadat ze gepubliceerd waren. Daardoor is me bekend dat de auteurs vrij veel recyclen van wat ze eerder hebben geschreven, en ook dat veel van ... lees verder »
De biografie die Bruce King schreef over Robert Graves [1895 – 1985] mag wat mij betreft zo als sjabloon dienen voor alle schrijversbiografieën. Dit boek is prettig beknopt. En rekent toch af met enkele mythen die er over Graves bestaan; ... lees verder »
Bijna 90% van het bezoek hier komt binnen via een zoekmachine. En ik ben er stiekem zeker trots op dat eenmaal geboeklogde titels zo hoog op de ranglijsten scoren daar. Veel minder vind ik het, als blijkt dat ik als ... lees verder »
Rusland voor beginners loste éen vraag op over het oeuvre van Karel van het Reve. Ik begreep nooit zo goed waarom hij alleen uitgebreid over zijn geliefde auteurs had geschreven in het boek De geschiedenis van de Russische literatuur. Want, ... lees verder »
Als ik mijn belangrijkste klacht over boeken, of de media in het algemeen, moet samenvatten, dan luidt die: vertel me liever eens iets dat ik nog niet weet. Alleen heel kleine kinderen krijgen van herhaling nooit genoeg. Door mij almaar ... lees verder »
Er zijn schrijvers die ik lees om hoe ze schrijven, en er zijn schrijvers die ik lees om hoe ze denken. En opvallend is dat die twee kwaliteiten vrijwel nooit samen vallen. Het is weinigen gegeven iets mooi te formuleren ... lees verder »
Omdat ik dit boek meteen las na Mak's Hoe God verdween uit Jorwerd, dringen zich direct vergelijkingen op. Schreef Geert Mak over het verdwijnen van het boerenbestaan als manier van leven, doet Sleeuwenhoek ook zoiets, maar dan over het vissen ... lees verder »
De Boekenweek van 1993 had als thema 'Het leven geschreven'. En uitgeverij De Arbeiderspers bracht daarom een aantal actieboeken uit, mede om de eigen reeks Privé-domein extra in de aandacht te brengen.
Van die actieboeken van toen vind ik dit verreweg ... lees verder »
Dertig jaar nadat Jan Brokken de belangrijkste schrijvers in Nederland interviewde -- op Reve en Hermans na dan -- zijn de meeste van hen dood of uitgeschreven.
Nu goed, Maarten ’t Hart publiceert nog weleens wat. Guus Kuijer ook. Mensje van ... lees verder »
Gerrit Krol schreef in 1979 en 1980 een reeks luchtige columns over het schrijven, voor de achterpagina van NRC-Handelsblad. Deze bundel is daar het gevolg van. En plots heten de columns tezamen essay.
Ik weet dit boek eerder gelezen hebben, een ... lees verder »
Eerder dacht ik dat de inhoud van De illusie van gisteren hergebruikt was in deze bundel. Dat zou dan verklaren waarom ik alle teksten uit dat bibliografische boekje wel kende, zonder het ooit eerder gelezen te hebben.
Dit bleek niet ... lees verder »
In de jaren zestig publiceerde Remco Campert enkele malen dagboekfragmenten in het literaire tijdschrift Podium. Die notities hielden vooral verband met dat tijdschrift, en de redactieleden daarvan.
In 1984 en 1999 hield Campert een 'Hollands Dagboek' bij voor een weekendbijlage van ... lees verder »
McPhee is a master in a genre virtually unknown in the Netherlands: the documentary on paper. He is a journalist --- an understated, measured, and precise journalist --- but his articles can easily be as long as 30,000 words. Most ... lees verder »
Cas Wouters publiceerde de afgelopen jaren twee vergelijkbare boeken over het veranderen van de zeden in de twintigste eeuw. Dit: Seks en de seksen, en later nog Informalisering. Ik las dat tweede boek eerst, bijna volkomen ongeïnformeerd, wat me toen ... lees verder »
Oscar Wilde [1854 – 1900] was al beroemd voor hij de toneelstukken, essays, en poëzie schreef die hem blijvende faam zouden geven. Wilde had in Groot-Brittannië al bekendheid als een briljant student.
Tussen de glorie aan de universiteit en de ... lees verder »
Van de kunsthistoricus Gombrich [1909 - 2001] hoort elk beschaafd mens op zijn minst The Story of Art te hebben gelezen. En als het even kan ook Art and Illusion daar nog bij; vanwege de ideeën in deze boeken over ... lees verder »
Het eerste boek dat Mary Frances Fischer ooit publiceerde, is een opvallende verzameling aan faits divers over eten. Naast veelal historische weetjes prijken schijnbaar persoonlijke stukken in Serve It Forth, die tegenwoordig columns zouden heten. Maar recepten zijn dan weer ... lees verder »
Dit is een Amerikaans boek van een Amerikaanse auteur. Dat was me van tevoren bekend. Ik heb het online bij een boekhandel in de VS gekocht voor heel weinig Amerikaans geld, dat toen bovendien nauwelijks wat waard was. Maar er ... lees verder »
Boeken over kunst hebben wat mij betreft éen probleem. Zodra er afbeeldingen in staan, worden de woorden ernaast vrijwel overbodig. In elk geval gaat mijn aandacht dan niet meer meteen uit naar de tekst.
Bij The Shock of the New speelde ... lees verder »
Iedereen die meer dan twee geschiedenisboeken gelezen heeft, weet dat nogal wat schrijvers telkens dezelfde onderwerpen uit het verleden met begerigheid oprakelen. Die onderwerpen illustreren namelijk heel aardig het punt dat zo'n auteur wil maken.
Ronald Wright's punt is dat we ... lees verder »
Lewis Mumford [1895 – 1990] was een Amerikaanse cultuurhistoricus. Hij heeft met zijn boeken over wetenschap en techniek nogal wat invloed heeft gehad op mijn vorming --- vooral door zijn nadruk op de menselijke aspecten van elke ontwikkeling.
Mumford heeft ... lees verder »
De tekst stond gewoon online, van deze lezing voor het Stimuleringsfonds Nederlandse Omroepproducties. Eerder ook las ik De Swaan's eigen samenvatting ervan, in NRC-Handelsblad. Geen van beide leesbeurten zetten me eerder aan om een boeklogje aan de tekst te wijden. ... lees verder »
In zijn recente biografie van V.S. Naipaul doet Patrick French nogal wat moeite om aan te tonen dat Theroux weleens liegt in diens portret van de schrijver uit ’98. Sommige ontmoetingen in het boek hebben nooit zo plaatsgehad, een aantal ... lees verder »
Na in Stiff te hebben onderzocht hoe veel nut het menselijk lichaam nog heeft na iemands dood, lag een vervolg voor de hand. Er is nog iets anders dat de mens tot mens maakt dan diens lichaam. En heel veel ... lees verder »
Augustus Hare [1834-1903] was een Britse biograaf en reisboekenschrijver. Aardigst nog aan de herpublicatie online van dit boek is dat het rijk geïllustreerd blijkt te zijn met schetsen die hij onderweg maakte.
Vanzelfsprekend heb ik dit boek vooral gelezen om ... lees verder »
Babel – Bibel – Bibliotek bracht enige vertwijfeling. Of mevrouw Susanne Engelmann had werkelijk alleen citaten bij Canetti weten te vinden die me niets zeiden, of Canetti was een stuk minder interessant dan gedacht.
En dat leek me raar. Daarvoor ... lees verder »
Reeksen dwingen tot verzamelen. Als klein jongetje moest ik alle boeken van Pietje Bell op zijn minst gelezen hebben. En strips blijven dat houden, die albumreeksen horen compleet in de kast te staan. De laatste Asterix was vreselijk, maar moest ... lees verder »
Er bestaat een Britse uitdrukking die perfect aanduidt wanneer een ervaring genoten is en grotendeels verwerkt.
I've eaten that.
En een betere frase weet ik zo niet om te beschrijven hoe ik dit boek las. Deze bundel dateert van net voor de ... lees verder »
Deze interviewbundel van Studs Terkel [1912 – 2008] week af van het stramien waaraan ik zo gewend was geraakt. Elk van zijn gesprekspartners is of was namelijk een bekende naam. Tenminste, voor wie opgegroeid is in de Amerikaanse cultuur. En ... lees verder »
Brokken schrijft tegenwoordig vooral romans, zo lijkt het. En ach, die zijn wel prettig ook. Niets waardoor een lezer ineens heel anders aankijkt tegen de wereld dan voorheen, maar gewoon aardig vakwerk. Ik las er een paar, en er is ... lees verder »
Ondanks mijn klachten over de incompleetheid van de taal, heeft het Fries toch ook iets voor. Misschien wel door de gebreken trouwens. Ik doel op de onschuld. Er zijn niet zo veel Friezen die beroepsmatig taalerosie veroorzaken. De duntaal van ... lees verder »
Mailer zal nooit mijn favoriete schrijver worden. Daarvoor is hij te luid Amerikaans; te veel man op een manier die ik niet geloof en vooral erg vermoeiend vind. En toch kwam ik de laatste jaren telkens intrigerende uitspraken van hem ... lees verder »
Boeklog biedt impressies van boeken. Persoonlijk gekleurde impressies bovendien. Die zijn voor mij het leukst om te schrijven. En bovendien weef ik voor mijzelf toch altijd wel de informatie in een boeklogje mee die later nog eens van belang kan ... lees verder »
In oktober 2009 komt er een fotoboek uit over het leven van Gore Vidal. Daarmee wordt weer een deel toegevoegd aan de memoires van de man. En de vraag is inmiddels of daar inhoudelijk nog iets nieuws in staat.
Vidal heeft ... lees verder »
Er is op het moment een nieuwe selectie uit van Gore Vidal's artikelen. Dat boek heeft de toepasselijke titel The Selected Essays. En ik was even verheugd. Maar mij viel vervolgens op dat recensenten heel ruim citeerden uit stukken die ... lees verder »
Dit boek duurt wat te lang. Op pagina tweehonderd is de kern van het verhaal wel voldoende geïllustreerd, maar dan worden er nog eens honderd aan toegevoegd. En nu vraag ik me af of de schrijver dit bewust heeft gedaan.
We ... lees verder »
Het was goed dat ik Omroepers van oproer uit 2006 las voor deze bundel uit 2003. In Een steeneik op de rotsen staan, naast enkele beschouwingen over klassieke auteurs, wel erg veel stukken over Nederlandstalige poëzie. En die interesseren me ... lees verder »
Deze bundel essays is soms wat vreemd uit evenwicht. Voor de hand ligt om te denken dat dit komt doordat de opgenomen teksten elders al eens gepubliceerd zijn, en daarmee toen ook heel verschillende doelgroepen bediend werden. Er zijn stukken ... lees verder »
Mary Roach liet me opnieuw nadenken over de cultuur waarin wij leven. Zo vind ik het ineens nogal merkwaardig hoe miljarden mensen ter ontspanning elke avond op TV bekijken hoe andere mensen worden vermoord. Waarop kloeke polities onvervaard hun best ... lees verder »
Was Updike strenger als hij over kunst schreef dan als hij boeken recenseerde?
Ik bezit bijna al de dikke verzamelbundels met zijn losse schrijfwerk, waarin telkens nogal wat boekbesprekingen staan. Maar, zoals elders al eens opgemerkt, Updike is me daarin ... lees verder »
Zijn we beter gaan schrijven in de twintigste en eenentwintigste eeuw? Technisch gesproken? Of lijkt dit enkel zo omdat het gemiddelde niveau gestegen is? Reiken de uitschieters van toen minstens zo hoog als die van nu, zo niet hoger?
Ik las ... lees verder »
Ik ben een historicus, maar vindt dat in Nederland de sociologen eigenlijk prikkelender boeken schrijven dan mijn vakgenoten. Voor wie niet begrijpt wat deze bekentenis inhoudt: het is openlijk heulen met vijand. De wijsheid luidt:
Sociologie is geschiedschrijving zonder het harde ... lees verder »
Er zijn boeken die misschien wel enige rijpheid van de lezer verlangen. Omdat ze zo veel meer te geven hebben aan wie mee kan oordelen waarover de auteur het heeft.
Stranger Shores van J.M. Coetzee was zo'n boek voor mij. ... lees verder »
Misschien moest ik nog eens een echt stuk schrijven over de boeken van Steven Pinker. Een artikel dat wel de tijd krijgt om te rijpen; waarin meer dan éen gedachte wordt uitgewerkt; in plaats snel een boeklogje te typen dat ... lees verder »
Prettig aan mijn andere weblog is dat ik daar altijd direct kan reageren op het nieuws. Geen redactie weerhoudt me ergens van, en ik hoef nooit te wachten tot de dag dat iemand heeft ingeroosterd dat mijn stukje komen mag. ... lees verder »
Willemsen is onlangs, eind november 2007, overleden. En vaak bij de dood van een auteur ga ik monsteren wat ik van hem heb, en wat er eventueel nog moet worden aangeschaft. Er zijn niet veel schrijvers die na hun dood ... lees verder »
Adrian Anthony Gill is een succesvol restaurantcriticus. Onder meer. Geliefd is hij bij het Britse publiek om zijn humoristische maar onverbiddelijke oordelen. Gevreesd wordt hij door de uitbaters van de etablissementen. Omdat hij in de Sunday Times een miljoenenpubliek bereikt, ... lees verder »
Het Tagebuch 1946 – 1949 verschilt in toon en inhoud behoorlijk van het hier eerder geboeklogde Tagebuch 1966 – 1971. Al is dit oordeel niet helemaal objectief. Er geldt onder meer dat ik het latere oeuvre van Frisch veel beter ... lees verder »
Max Pam gaat een biografie van Theo van Gogh schrijven. Of, zoals Theodor Holman in het radioprogramma DeSmet Live! zei: dé biografie. Op het eerste gezicht heeft dat weinig met het hier besproken boek te maken, ware het niet dat ... lees verder »
Zo moet het, heb ik een paar keer gedacht bij het lezen van deze biografie. Paul Frentrop heeft een zeer geslaagde levensbeschrijving van Pierre Vinken afgeleverd, en dit komt vooral omdat de hoofdpersoon nooit te lang hinderlijk in het beeld ... lees verder »
Is een reeks columns die begin jaren zeventig geschreven werd nu nog te lezen?
Waarschijnlijk niet. Tenzij de columnist iemand is als Hugo Brandt Corstius, die de waan van de dag zelden nodig heeft om interessante uitspraken te doen. ... lees verder »
Dubravka Ugresic heeft het wonderbaarlijke vermogen om dieptrieste conclusies te trekken, maar die toch op een lichte en humoristische manier te brengen. Dat maakt deze bundel met essays bijzonder. De kritiek erin blijft in het geheugen hangen als een goede ... lees verder »
Robert Hughes beschrijft de voor mij interessantste periodes in zijn leven niet in deze autobiografie. Het boek eindigt als hij zijn leerjaren in de journalistiek heeft volbracht, en naar de VS trekt om voor Time over beeldende kunst te gaan ... lees verder »
Primates again. It's a curious book this; the first part a concise view on what is known about the evolution of mankind, the last chapters a speculative account of all the destruction humans are capable of.
It is easy to see ... lees verder »
Zelden zo'n merkwaardig boek gelezen als dit. Al is vooral het einde daar verantwoordelijk voor. Tot pagina 472 was er weinig merkwaardigs aan.
Thy Neighbour's Wife leek een vrij gedegen studie naar hoe de zeden veranderden vanaf de jaren vijftig in ... lees verder »
In deze bundel vol recensies werd geen enkel boek besproken dat ik ooit gelezen had. Dit stemde me vrolijk. Het leek haast een droom. De bekende droom die veellezers hebben, om in een boekhandel te komen, en er allerhande titels ... lees verder »
Fijn boek. Goed geschreven ook. Alleen wist ik het wel op pagina honderd. Wat er verder nog komen zou, leek me op zijn best nog meer uitleg van wat ik al begrepen had. En dit bleek inderdaad zo te zijn. ... lees verder »
Vuijsje is een socioloog, en van sociologen kwamen tot nu toe de enige inzichten over geloof die me werkelijk wat zeiden. Een groot probleem van haast alle boeken in de categorie religie hier is namelijk dat die alleen maar afkeuren. ... lees verder »
Popsci levert vaak heerlijke boeken op. Tot je gaat nadenken over wat de schrijver nu eigenlijk beweert, in diens versimpelde weergave van zo veel verschillende wetenschappelijke inzichten. En dan draagt Vanderbilt toch wel heel opvallende zaken aan.
Want, wat zegt hij ... lees verder »
Joost Zwagerman heeft inmiddels meer essaybundels uitgebracht dan romans en verhalenboeken samen, valt me op.
Wie maar gestaag door blijft keutelen, produceert op den duur ook een hoop. En, het moet gezegd, geen essaybundel van Zwagerman kan verschijnen, of ik ... lees verder »
Hoe ging het ondertussen met Redmond O'Hanlon? Het was al even geleden dat ik voor het laatst een boek van hem met plezier had gelezen. Misschien is het zelfs zo dat alleen zijn eersteling, over een reis door de binnenlanden ... lees verder »
Reden om dit boek te lezen was om meer te leren over wat Lolle Nauta opgaf als reden niet meer in het Fries te schrijven. Naar eigen zeggen was dit om een ruzie met onder meer Douwe Tamminga. Nu is ... lees verder »
Wat ben ik toch altijd blij om een boek te lezen waarin een historicus beheerst een onderwerp uit de cultuurgeschiedenis isoleert, en dat helder behandelt. Dat bed, wat daar niet al over te vertellen is. Bijna ieders leven begint erin, ... lees verder »
Snow's lezing over de kloof tussen culturen was typisch zo'n oertekst die ik altijd nog eens behoorde te lezen. Ik kende de reputatie. Ik wist van de soms overdreven heftige reacties die de tekst had opgeleverd in de jaren vijftig, ... lees verder »
Zelden gaat op boeklog over de zakelijke kant van het uitgeven. En gelukkig ook maar. Heel boeiend is die meestal niet. Bovendien ben ik geïnteresseerd in de ínhoud van boeken, en al niet eens om welke druk of editie het ... lees verder »
I know it when I am borrowing someone else's words in my conversation. Nevertheless, often it is an advantage to be better read than most. The old jokes I tell are seldom known by my company, my worn out bon ... lees verder »
Toen ik uiteindelijk geschiedenis ging studeren, was dit niet omdat de geschiedenisles op school zo leuk was geweest. Niet dat mijn herinneringen slecht waren daaraan, voor zo ver er nog herinneringen waren tien jaar later. Maar de geschiedenisles vroeg niet ... lees verder »
Vormgeving vindt plaats op elk niveau. Meest basaal is nog wel dat ik probeer hier heldere zinnen neer te zetten. Maar ik denk aanmerkelijk sneller dan ik typ. En ook al omdat deze woorden er in een paar minuten moeten ... lees verder »
Ik wist ooit zeker dat dit éen van die boeken zou zijn die met mij mee zou groeien. Een boek zo vol geladen dat elke keer lezen iets nieuws zou openbaren.
Toch was dat ditmaal niet zo.
Ik keek er ... lees verder »
Hoe toch dat neologisme 'Untergeher' te vertalen? Ook in het Nederlands heeft het werkwoord 'ondergaan' een dubbele betekenis. Enerzijds is dat tamelijk willoos iets meemaken, en anderzijds is het tenondergaan.
Maar het werkwoord persoonlijk maken, en dan kiezen tussen 'De onderganger' ... lees verder »
Ik las deze bundel met grote onderbrekingen, al hadden die een reden. Door Untold Stories ging ik me afvragen waarom Writing Home in vertaling zo dun was. Terwijl het vergelijkbare boeken zijn, omdat ze verzamelen wat Bennett in een tiental ... lees verder »
In Uren met Henk Broekhuis staan veertig ontzenuwingen van idées reçue. Toch ontbreekt in dit boek nu net de platitude waarvan Karel van het Reve's weerlegging het meest direct van invloed is geweest op mij: zijn duidelijke mening over het ... lees verder »
Mijn geduld met vriendenboeken was nooit zo heel groot. Misschien komt dit omdat ik ooit een hoogleraar had die een aan hem opgedragen liber amicorum tot verplichte leerstof maakte. Maar Uren met Karel van het Reve lijkt me een opvallend ... lees verder »
Soms ook, kan de biografie van een schrijver als wegwijzer dienen. Wat is er in diens oeuvre het meest de moeite van het lezen waard? Ik hoopte in elk geval dat dit portret van V.S. Pritchett daar duidelijkheid over zou ... lees verder »
Toen Van Kolfschoten de Nederlandse universiteiten benaderde om voorbeelden van fraude, was de oogst opvallend mager. Men achtte het blijkbaar niet net om daarover mededelingen te doen.
Ik noem dat opvallend, omdat er bij elke faculteitsborrel en op menig congres genoeg ... lees verder »
Er bestaat een eerdere versie van dit boek. Die heette De verlakkers, en dat boek verscheen in 1991. Ik moet ook dat gelezen hebben. Omdat ik er kennis aan ontleende over de vraag wie het Oera Linda Bok geschreven heeft; ... lees verder »
Soms is de som van een essaybundel aanmerkelijk groter dan de delen. Dit was uiteindelijk geen gek boek om te lezen, omdat het over een zeker overzicht biedt, met voor mij soms nieuwe inzichten.
Maar, de kwaliteit van de stukken afzonderlijk ... lees verder »
Praatjes bij plaatjes. Zo is dit boek wat oneerbiedig te typeren. Kousbroek zocht wat oude fotos uit, en mijmert daar wat over. Meestal over wat ooit was en niet meer is.
Daarbij komen regelmatig van Kousbroek inmiddels bekende voorliefdes terug. Zoals ... lees verder »
Er schijnen nogal wat historici af te studeren zonder dat die ooit zelf onderzoek in een archief hebben gedaan. Voor mij is dat onbegrijpelijk. Het verleden is zelden zo dichtbij te halen als daar. Tuurlijk, monumenten zijn er ook nog. ... lees verder »
Midas Dekkers is een broodschrijver die biologie heeft gestudeerd. Op geen van die twee feiten heb ik ook maar iets negatiefs aan te merken. Helaas is er ook een simpele economische wet, die zegt dat uitgevers het liefst hebben dat ... lees verder »
Lees ik eindelijk een recensent van Nederlandse litteratuur die me door argumenten volkomen overtuigt van zijn goede smaak, is dat alleen maar omdat hij er mee op is gehouden en zich nu eindelijk eens onbeschroomd lijkt te hebben durven uitspreken. ... lees verder »
Ja, ik heb dit boek eerder gelezen dit jaar. Die bespreking staat hier. Maar ik heb het helemaal herlezen, en er daarbij met wat andere ogen naar gekeken.
Want, er is bij mij enige onrust gerezen over wat ik nog van ... lees verder »
In september 1968 kreeg Gerard Reve een aangetekend schrijven van een strenge Wim Hermans. Daarin werd Reve nadrukkelijk verboden om ook maar éen letter te publiceren uit de brieven ooit aan hem gericht.
Het is een klein veertig jaar later ... lees verder »
Het was bij Karel van het Reve denk ik, dat ik het idee voor het eerst tegenkwam. Wie iets mee wil delen aan een ander, schreef hij, kiest daar automatisch een vertelvorm voor. Een mededeling op zich boeit niet, maar ... lees verder »
Ik vond The Vertigo Years meer een knappe geschiedschrijving dan een interessant boek. Blom is er goed in geslaagd een beeld van een wat vergeten periode te geven, door te benadrukken wat er allemaal al speelde tussen 1900 en 1914, ... lees verder »
Als reactie op de CDA-studie naar vertrouwen -- volgens de politieke partij de bloedsomloop van de samenleving -- las ik wat twee wetenschappers over het onderwerp te zeggen hadden. In dit boekje staan redes die werden uitgesproken ter vergadering van ... lees verder »
Hendrik Jan Schoo [1945 - 2007] heeft in bepaalde kringen ineens de reputatie van ziener. Zijn naam komt op het moment nogal eens terug in krantenstukken van opiniërende, of moralistische aard. Een simpele verklaring daarvoor kan zijn dat er net ... lees verder »
Dit eerste deel van het Verzameld werk maakte meer indruk op mij door zijn compleetheid, dan door de inhoud. Karel van het Reve [1921 – 1999] begon weliswaar erg vroeg met publiceren -- als het schrijven van stukjes voor het ... lees verder »
Mijn waardering voor deze dikwijls persoonlijk getinte essays is nogal wat hoger dan voor Jellema's verzamelde gedichten. Dus moet ik me hier toch afvragen of zijn poëzie een tweede kans dient te krijgen. Ook al omdat ik nu beter kan ... lees verder »
Wat zou ik Zwagerman toch graag lezen over een onderwerp dat hij voor de verandering eens als allereerste aansnijdt. Waarbij hij laat zien wel degelijk zelf te kunnen waarnemen, in plaats de schijn te wekken vooral ideeën bij anderen te ... lees verder »
Na twee bundels waarvoor H.L. Mencken [1880 – 1956] zelf een keuze uit zijn werk maakte, las ik nu een bloemlezing die een buitenstaander had samengesteld. En zo'n boek is toch anders. Omdat het zo'n samensteller niet alleen gaat om ... lees verder »
In 1979 vloog de Gossamer Albatros over het Kanaal, als eerste vliegtuig dat alleen de piloot als krachtbron had. De propeller werd aangedreven door een man op een fiets.
In 1986 kwam dit boekje uit, van de schrijver Bob den ... lees verder »
Dummett is hoogleraar in de logica en mensenrechtenactivist. Vooral die laatste kwaliteit klinkt door in dit boek, dat aangenaam weinig filosofisch jargon bevat. Het duurde zelfs even tot me daagde waarom het toch een filosofieboek is.
De schrijver benadert het hele ... lees verder »
Bijna altijd hier gaat het over de inhoud van wat ik las, zelden over hoe die werd vormgegeven. Maar soms is dat onderwerp niet te vermijden. Als het design zich opdringt. Zoals hier.
Heel prettig aan dit boek is het omslag, ... lees verder »
Voor wie zich mocht afvragen of er nu helemaal geen lijn in mijn leesgedrag zit, Jaap van Heerden wijdde enige diskwalificerende woorden aan dit boek. Dat alleen was reden voor mij deze Aula pocket toch eens op te graven uit ... lees verder »
Nooit eerder had ik het gelezen, dit pamflet. Al herinner ik me wel het rumoer van toen Maarten ’t Hart zijn kritiek op het feminisme verdedigde in een TV-programma van Sonja Barend. Was het werkelijk Hanneke Groenteman die toen zo ... lees verder »
Toen ik het boek Atheologie las, en boeklogde, was dat zonder maar een tel iets over de auteur te weten. Of me daar in te verdiepen. Boeklog is van alles, en zeker ook een dagelijks verslag van mijn luiheid.
Daarop ... lees verder »
Merkwaardig aan dit boek vond ik vooral dat het er pas in 1992 was. Het leek me zo logisch dat iemand ooit weleens de geschiedenis van het omgaan met vuur had opgetekend. Maar blijkbaar was het dat niet.
Goudsblom kreeg er ... lees verder »
Het vervelende aan deze korte geschiedenis is dat die toch wat al te beknopt uitviel. Porter doet vele stevige uitspraken, maar die worden zo weinig gestaafd dat ze daardoor wat doodslaan.
Ik bedoel, het is niet moeilijk nu bijvoorbeeld hier al ... lees verder »
'Verspreide ergernissen' en 'Verzamelde ergernissen', zo heten twee van de delen in deze inmiddels klassieke bundels essays. Kousbroek moppert wat af in dit boek. Over de Nederlandse radio onder meer, de reclame, en vooral over de spellingshervorming van toen; de ... lees verder »
De Portugees J. Rentes de Carvalho belandde in de jaren vijftig als diplomaat in Nederland, kreeg ruzie met zijn chef, en werd ontslagen. Waarom hij toen hier bleef en carrière probeerde te maken, blijft wat onduidelijk in dit boek. Wel ... lees verder »
Ongepland las ik in vertaling twee boeken vol cultuurpessimisme vlak na elkaar. Het ene was van Roger Scruton, een erkend conservatief filosoof. Daar boeklogde ik gisteren over. Dit is van de socioloog Furedi, die een links tot zelfs extreem-links verleden ... lees verder »
Ongepland las ik in vertaling twee boeken vol cultuurpessimisme na elkaar. Het ene was van de socioloog Furedi, die een linkse tot zelfs extreem-linkse achtergrond heeft. Dat bespreek ik hier morgen. Het andere is dit boek van Roger Scruton, een ... lees verder »
Het beste aan dit boek is de titel, dus wacht ik eigenlijk al een tijd tot iemand die parafraseert voor een boek over het jonge vaderschap. Of zo. Tegenvallend is niet zo zeer de inhoud, maar het simpele feit dat ... lees verder »
Al eerder ging het op boeklog over de vraag hoe gemakzuchtig Van het Reve was. Deze gelegenheidsuitgave, met de tekst van een lezing, biedt wat dit betreft niets dat ten gunste van de schrijver kan worden uitgelegd.
Van het Reve ... lees verder »
De auteur Herman Franke schreef een column in de Volkskrant vol met behartigenswaardige woorden over lezen, en schrijven. Misschien doet hij dit nog wel. Ik lees die krant niet meer, dus is dat me onbekend. Maar daarom ben ik blij ... lees verder »
Het Centrum Beeldende Kunst Zeeland in Middelburg brengt ook boeken uit. Dunne, maar mooie boeken, met werk van gevestigde en beginnende auteurs en beeldende kunstenaars. Het zijn er op het moment van schrijven al 129.
Ik let doorgaans niet zo op ... lees verder »
Na twee delen van Doris Lessing's autobiografie te hebben gelezen, dringt zich de vraag op wát ik nu eigenlijk gelezen heb.
Beide boeken zijn als intelligente gesprekken --- amusant, interessant, en eerder een belevenis dan iets anders --- maar zijn ze ... lees verder »
Martin Amis hoort voor mij tot dat grote leger schrijvers waarvan ik de romans nauwelijks lezen kan, maar wier essays altijd wat te bieden hebben.
Bij Amis ligt dat aan zijn taal.
In zijn romans schept hij hele eigen werelden, ... lees verder »
Op bladzijde 39 van Wat is creativiteit? staat een schema met zo'n absurde schoonheid dat ik het toch ook maar hier online heb gezet. Ooit heeft iemand op Deutschgründliche wijze ontleedt welke voorwaarden allemaal meespelen in het creatieve proces. Probleem ... lees verder »
Mark Deuze is éen van de meer interessante schrijvers over de media in Nederland. Met dien verstande dat ik alle auteurs verwijt zich vooral op deelaspecten blind te staren, en zich daardoor te makkelijk van hun onderwerp af te maken. ... lees verder »
In het laatste jaar dat Van Zomeren dagelijks een column schreef op de voorpagina van NRC Handelsblad, had hij vaak een binnenpretje. Terwijl die krant serieus de belangrijkste ontwikkelingen van de wereld bracht, ging het bij hem meestal over de ... lees verder »
Nu ik erover nadenk: de tijd is voorbij dat ik boeken op de groei kocht. Dat er titels bestaan die me weliswaar intrigeren, maar te hoog gegrepen zijn om me nu al iets te kunnen geven. En die dan toch ... lees verder »
Criticus Arjan Peters heeft het werk van Hermans herordend in een aantal nieuwe boeken. Zijn idee om alle autobiografische verhalen te bundelen, leverde alleen een nogal gebrekkig monstertje van Frankenstein op, wat mij betreft. Er bleven ledematen ontbreken, en leven ... lees verder »
Herman Brusselmans heeft dus gewoon nog eens kort haar gehad. Wat schattig.
In Weg met de literatuur! zijn twee vroege werken van de schrijver verzameld. De geschiedenis van de wereldliteratuur [1989] en De geschiedenis van de Vlaamse letterkunde [1988]. Om ... lees verder »
Nederlanders, en Vlamingen ongetwijfeld ook, zijn principieel beter in Duits dan in Engels. Simpelweg omdat de talen zo veel op elkaar lijken. Punt is alleen dat de hele cultuur dit gegeven ontkent, Angelsaksische media-uitingen domineren, en desgevraagd vrijwel iedereen zal ... lees verder »
Er bestond een vooroordeel van mij tegen Tom Wolfe. Dit kwam doordat ik weinig heel bewust van hem gelezen heb. Van maar éen roman weet ik het zeker. The Bonfire of Vanities.
En dan was er nog dat witte pak ... lees verder »
In 2003 deed dit essay me niet zo veel. Nu keek ik of een herlezing me wat tegenwicht kon bieden tegen Gleick's boek over de haast in deze tijd. Gleick is een journalist, die opmerkingsgave paart aan een toegankelijke manier ... lees verder »
Al van toen Peter Drucker overleed in 2005 was er een wens om boeken van hem te gaan lezen. Ik had hem wel eerder geprobeerd, maar zonder de bagage te hebben om iets aan zijn boeken te hebben. En vervolgens ... lees verder »
Zelden heb ik het hier over uitgevers, of over hoe boeken in de markt worden gezet. Laat mij daar nu maar eens daarmee beginnen.
Uitgeverij Balans heeft mij, niet voor het eerst, een boek doen toekomen waarvan hele katernen met paginas ... lees verder »
Er schuilt enig gevaar in om een kunstenaar te horen over zijn werk; bijvoorbeeld om een uitleg te krijgen van wat hij er oorspronkelijk mee bedoeld had. Al is het misschien nog erger om critici over zulke bedoelingen te horen ... lees verder »
Dit is opnieuw een boek dat ik vooral van reputatie kende, en altijd nog eens zelf wilde lezen. En dan moet meteen gezegd dat die faam wel terecht is. Maar ook viel Why Things Bite Back mij wat tegen. Wat ... lees verder »
De interviewbundel Schrijven uit 1980 verouderde op slag toen auteurs op een computer gingen werken. Maar Jan Brokken heeft de wel tijdloze uitspraken over het ambacht uit al die gesprekken gewoon in dit boek opgenomen. Kan Schrijven dus weg.
De wil ... lees verder »
Elk boek vraagt om een bepaalde stemming om goed ontvangen te worden. Dit is éen van de redenen waarom ik zo veel herlees, en boeken ook dikwijls een tweede kans gun. Ook ik, als lezer, kan mijn dag niet hebben. ... lees verder »
Het Letterkundig Museum wijde in 2004 en 2005 een tentoonstelling aan de toen pas overleden dichter Willem Wilmink. Ter gelegenheid daarvan verscheen dit Schrijversprentenboek. Dat niet zo zeer uitpakt als een boek met plaatjes, maar meer een album is geworden ... lees verder »
Het tweede deel van deze bloemlezing was een prettige verrassing voor mij. En van de weeromstuit misschien viel dit eerste deel, dat ik daarna las, me wat tegen. Waarschijnlijk omdat de thematische ordening me beter beviel dan de zo traditionele ... lees verder »
Wat is dit een verschrikkelijk leuk boek over poëzie.
Tuurlijk, deze bloemlezing is waarschijnlijk voor een jong publiek bedoeld, dat niet eerder uit zichzelf gedichten las. Maar Willem Wilmink leidt elk van zijn keuze zo enthousiast en goed in, en ... lees verder »
Eén keer eerder heb ik op dit boeklog een werkje besproken dat was samengesteld door een parasiet. Ene Gerd de Ley vistte wat leuke uitspraken van Herman Brusselmans bij elkaar, en maakte daar een boekje van.
Dit boekje van Ed ... lees verder »
Peters onderscheidt zich van andere literaire critici, doordat hij weleens een vraaggesprek heeft met een schrijver. Sommige van deze interviews worden zelfs op de radio uitgezonden. In Het woord is aan de schrijver zijn gesprekken verzameld die plaatsvonden tussen 1990 ... lees verder »
Aardig aan dit boek van Abram de Swaan is dat het nu eens anders naar taal kijkt dan bijvoorbeeld linguïsten gewoon zijn. Ik kan het geen straf vinden om niet over Sapir-Whorf te hoeven lezen, of Chomsky's syntactische structuren.
Eén van ... lees verder »
Aanstonds komt er een nog weer zwaarlijviger Dikke Van Dale uit, maar ik houd het bij een voorvorige druk. Eentje van voor de spellingshervorming zelfs. De aanschaf heb ik er eigenlijk nooit uitgehaald. Zo kostte het me alleen al een ... lees verder »
Bij een boeklogje over een autobiografie van Walter Benjamin [1892 – 1940] liet ik mij terloops wat laatdunkend uit over de kwaliteit van zijn filosofische werk. Dit leverde gesputter op van lezers. Terwijl het voor mij eigenlijk te lang geleden ... lees verder »
De boekenmarkt werkt soms raar. In het voorjaar van 2008 was er nogal wat rumoer om dit boek in Groot-Brittannië; recensenten konden niet goed begrijpen waarom Naipaul deze biografie had geautoriseerd. Hij kwam er namelijk uit naar voren als een ... lees verder »
Talese is een merkwaardig auteur. Elk boek van hem heeft wel iets onverwachts en onvoorspelbaars. Zo is A Writer's Life niet per se een autobiografie, al vertelt het wel iets over zijn leven, en laat het de schrijver wel degelijk ... lees verder »
Ik stond op het punt een geautoriseerde biografie over Naipaul te lezen, die volgens de critici niets van de man overlaat. Als mens dan. Als schrijver staan zijn kwaliteiten buiten kijf. Daardoor moest ik er dus rekening mee houden na ... lees verder »
Het tijdschrift Paris Review publiceert al sinds 1953 maandelijks een interview over het vak met een bekende auteur. Daar heeft Penguin al eens een ruime selectie uit gepubliceerd, in liefst acht delen. Die recente reeks van vier bundels die ik ... lees verder »
Schrijvers die het over hun vak hebben, had ik daar laatst niet al een haast onafzienbare reeks interviews over doorgenomen? Dat klopt, maar deze essays uit The New York Times waren ook heel prettig om te lezen. Zelfs al hebben ... lees verder »
Een vervolg dwingt altijd tot directe vergelijking met het origineel. En dan moet gezegd dat deel éen van de bundel Writers on Writing meer interessante essays bevat dan deel twee.
Deels ligt dit aan de kwaliteit van de opgenomen auteurs. In ... lees verder »
Er bestaat een Nederlandse vertaling van dit boek, getiteld Thuis schrijven, die werd uitgegeven in 1996. En ik was daar altijd wel tevreden mee, tot ik ontdekte hoe veel eraan miste.
De vertaling telt 264 bladzijden, terwijl vertalingen naar het ... lees verder »
Charles Darwin publiceerde in 1871 The Descent of Men. Dit was het werk waarin hij zijn ideeën over evolutie toespitste op de ontwikkeling van de mens. Geneticus Steve Jones nam de structuur van Darwin's boek over, maar vulde die in ... lees verder »
Mijn mooiste boek van 2009 heeft een titel die ik niet kan lezen. En dat is niet eens het enige. Zo is de achterkant de voorkant, en loopt de tekst van boven naar beneden.
Er blijkt dus niet zo veel ... lees verder »
De stukken uit deze bundel verschenen eerst in de cultuurbijdrage op vrijdag van NRC-Handelsblad. Maar in de courant kon ik ze niet lezen. Elke omgeving komt met zijn eigen verwachtingen. En de zo persoonlijk getinte observaties van Bentz van den ... lees verder »
Wordt 2009 het jaar op boeklog van de grote schrijversbiografieën? Dit boek van Keuning over Bob den Uyl is al de vierde dit jaar. Of de vijfde zelfs, als Theroux' portret van Naipaul meetelt.
Ik weet dat niet. Al ligt er ... lees verder »
De zes memo's voor het komende millennium uit de titel zijn er uiteindelijk maar vijf. Italo Calvino [1923 – 1985] stierf onverwacht, voor hij de zesde had kunnen schrijven. Hij was uitgenodigd om in Harvard een cyclus van zes lezingen ... lees verder »
Bijna zijn hele leven al houdt Wim Zaal aantekeningen bij van wat er in zijn leven gebeurt. Deze autobiografie is op die notities gebaseerd. En dat kon weleens de gebreken verklaren.
Het spijt me om te moeten schrijven, maar Wim ... lees verder »
Dit moet de laatste essaybundel zijn die tijdens Ethel Portnoy's leven verscheen. De Amerikaans-Nederlandse schrijfster overleed in 2004.
Het boek gaat over eten. Maar als ik eerder al eens schreef, eigenlijk maakt het niet uit waarover Portnoy schrijft. Ze kijkt in ... lees verder »
Zo verzameld, is het allemaal wel verschrikkelijk serieus, schreef Kees Schuyt wat onthutst in het voorwoord van deze bundel. Dit was dan ook zijn eerste verzameling van artikelen die hij leverde aan de opiniepagina van De Volkskrant. Inhoudelijk gaven die ... lees verder »
Tegelijk met Brieven aan een jonge schrijver kwam dit boek mijn huis in, tien jaar terug. Maar het bestaan en het bezit was ik inmiddels vergeten.
Dat bleek niet zo vreemd te zijn.
Zo beginnen verhalen is wat de titel beloofd. Oz ... lees verder »
Opvallend dat een uitgave die over het boek als cultuurgoed gaat, las als een uitgeschreven televisieprogramma. Of misschien is het iets anders, en had ik de gesprekken tussen Eco en Carrière als uitzending hoger gewaardeerd. Als podcasts desnoods.
Als uitgave ... lees verder »
Een voorzichtig uitproberen voor mij, dit boek. Met als lullige aanleiding ook nog dat het voor éen euro in de opruiming lag van een ramsjboekhandel. Ik begrijp het algemene belang natuurlijk wel, van kennis over literaire vormen die de oude ... lees verder »
Eigenlijk voldoet dit boek niet aan de criteria die ik mijzelf gesteld heb om hier besproken te worden. Ik heb het namelijk niet voor minstens de helft gelezen. Het bleef bij doorbladeren. Bij plaatjes kijken, inzetjes lezen. Slechts zo af ... lees verder »
Eerder dit jaar las ik een boek over de opkomst en ondergang van het supermarktconcern Laurus. Een nogal saai verhaal was dat, over managers die de voordelen van schaalvergroting wilden forceren, en daar alleen maar de chaos van oogsten.
Daar ... lees verder »